موسى بن عمران از پيامبران بزرگ الهى است كه پس از ابراهيم نام او به عنوان سرسلسله پيامبران درتاريخ نبوت مى درخشد.حيات او از روز ولادت تا روز رحلت، با مرارتها ومشقتها همراه بوده ودر تاريخ مبارزه مردان حق، يكى از بزرگترين مردان مبارزه با ظلم وستم وتبعيض نژادى ومظهر گسترش توحيد ويكتا پرستى به شمار مى رود. كمتر پيامبرى در قرآن مبارزات وجهاد او مانند موسى(عليه السلام) به صورت گسترده بيان شده است. از اين جهت تعجّب نخواهيم كرد كه نام او در قرآن ١٣٦ بار وسرگذشت او به طور اجمال يا تفصيل در ٣٤ سوره آمده است.

حضرت كليم از پيامبران بنى اسرائيل است وبنى اسرائيل در اصطلاح قرآن بر مجموعه يهوديان اطلاق مى شود كه فرزندان اسباط دوازده گانه مى باشند. اسباط دوازده گانه عبارتنداز: ١ـ بنى رؤبين، ٢ـ بنى شمعون، ٣ـ بنى جاد، ٤ـ بنى يهودا، ٥ـ بنى يساكار، ٦ـ بنى زبولون، ٧ـ بنى يوسف، ٨ـ بنى بنيامين، ٩ـ بنى عشير، ١٠ـ بنى دان، ١١ـ بنى نفتالى،١٢ـ لاويان،. هر سبط به نام يكى از فرزندان يعقوب ناميده شده است.

در دوران فرمانروايى يوسف، يعقوب با فرزندان يازده گانه خود به مصر منتقل شد وموقعيتى كه يوسف در مصر داشت، توانست آنان را از رنج قحطى نجات بخشد وهمگان را در جوشن يا حدود شهر«اون» متوطن سازد(١٧٢٩ق م). در اين هنگام