(قالَ فِرعَونُ آمَنْتُمْ بِهِ قَبْلَ أنْ آذَنَ لَكُمْ إنَّ هذا لَمَكْرٌ مَكَرْتُمُوهُ فى المَدينَةِ لِتُخرِجُوا مِنْها أهْلَها فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ *لأُقَطِّعَنَّ أيْدِيَكُمْ وَ أرْجُلَكُمْ مِنْ خلاف ثُمَّ لأُصَلِّبَنَّكُمْ أجْمَعينَ)(اعراف/١٢٣ـ١٢٤).

تهمت فرعون وتهديد او به دار آويختن نه تنها آنان را متزلزل نساخت، بلكه به ايمان آنان استحكام بخشيد. آنان با منطق محكم واستوار به پاسخ برخاستند وگفتند:ما هرگز دنياى تو را بر دلايلى كه به سوى ما آمده است ترجيح نمى دهيم. بالاترين كار تو اين است كه رگ حيات دنيوى ما را بزنى واين زندگى موقت را از ما بگيرى، امّا زور تو به حيات اخروى ما نمى رسد وما عاشق حيات اخروى بوده واز خدا خواهانيم كه لغزشهاى ما را ببخشد واين سحر وجادويى كه ما را بر انجام آنها واداشتى ناديده بگيرد; چنانكه مى فرمايد:

(قالُوا لَنْ نُؤثِرَكَ على ما جاءَنا مِنَ البَيِّناتِ وَ الّذى فَطَرَنا فَاقْضِ ما أنْتَ قاض إنَّما تَقضِى هذِهِ الحَياةَ الدُّنيا *إنّا آمَنّا بِرَبِّنا لِيَغْفِرَ لَنا خَطايانا [١] وَ ما أَكْرَهْتَنا عَلَيْهِ مِنَ السِّحْرِ وَ اللّهُ خَيْرٌ وَ أَبْقى)(طه/٧٢ـ٧٣).

وباز مى فرمايد:(قالُوا إنّا إلى رَبِّنا مُنْقَلِبُونَ *وَما تَنْقِمُ مِنّا إلاّ أنْ آمَنّا بِ آياتِ رَبّنا لَمّا جاءَتْنا رَبَّنا أَفْرِغْ [٢] عَلَيْنا صَبْراً وَتَوَفَّنا مُسْلِمينَ).(اعراف/١٢٥ـ١٢٦)

فرعون سخت عصبانى شد.اطرافيان او پيشنهاد كردند كه جنايات سابق را از سربگيرند. يعنى مردان بنى اسرائيل را بكشند وزنانشان را زنده نگه دارند وازاين طريق برترى خود را حفظ كنند ودر غير اين صورت، فساد روى زمين را فرا خواهد گرفت وفرعون وحتى خدايانى كه فرعون نيز آنها را مى پرستيد به دست فراموشى سپرده مى شوند. اين نشان مى دهد كه هر كجا باطل از منطق واهى خود بهره نگرفت، از

[١] به همين مضمون است آيه ٥٦ سوره شعراء جز اينكه در اين آيه جادو گران افتخار كردند كه نخستين مؤمنان به موسى بودند.
[٢] افرغ يعنى بريز وببار.