فرعون از موسى درخواست كرد كه روزى را براى چنين مبارزه اى معيّن كند. موسى هم از فرصت استفاده كرد وروزى را به نام «روز زينت»، كه روز عيد آنان بود، معيّن كرد وبراى اينكه اجتماع عظيمى تشكيل شود، وقت مسابقه را طورى تنظيم كرد كه خرد وكلان از خواب بيدار شده وپس از صرف صبحانه در آن مكان حاضر شوند، چنانكه مى فرمايد:

(فَاجْعَلْ بَيْنَنا وَبَيْنَكَ مَوْعِداً لا نُخْلِفُهُ نَحْنُ وَ لا أنْتَ مَكاناً سُوًى* قالَ مَوْعِدُكُمْ يَوْمُ الزِّينَةِ وَ أنْ يُحْشَرَ النّاسُ ضُحًى)(طه/٥٨ـ٥٩).

ساحران از اطراف گرد آمدند وبه حضور فرعون رسيدند. براى آنان مسأله حق وباطل مطرح نبود، بلكه بيش از همه چيز در فكر مال ومقام بودند. انتظار داشتند كه در صورت پيروزى از موقعيت فرعون بهره بگيرند; چنانكه مى فرمايد:(وَجاءَ السَّحَرَةُ فِرْعَوْنَ قالُوا إنَّ لَنا لأَجْراً إنْ كُنّا نَحْنُ الغالِبينَ)(اعراف/١١٣). نظير اين آيه با مختصر تفاوت در سوره شعراء، آيه٤٢ نيز آمده است.

فرعون نيز به آنان وعده مساعد داد وگفت:در صورت پيروزى جزء مقربان خواهيد بود:(قالَ نَعَمْ وَ إنَّكُمْ إذاً لَمِنَ المُقَرَّبينَ)(شعراء/٤٢).

جادو گران كه سرمست انديشه پيروزى خود بودند هيچ فكر نمى كردند كه مغلوب شوند. به درخواست فرعون صف كشان به ميدان مبارزه وارد شدند واين خود يك نوع مانور خاصى بود كه دلها را مرعوب مى ساخت; چنانكه مى فرمايد: (فَأجْمِعُوا كَيْدَكُمْ ثُمَّ ائْتُوا صَفّاً وَقَدْ أفْلَحَ الْيَومَ مَنِ اسْتَعْلى). (طه/٦٤)

در چنين شرايطى به موسى پيشنهاد كردند كه يا تو پيشقدم باش يا ما. موسى گفت:شما پيشقدم باشيد. آنگاه كه آنان سحر خود را به نمايش نهادند، نتيجه آن اين بود كه چنين گمان مى شد كه ريسمانها وعصاهاى آنان در حال حركتند واز اين طريق مردم را مرعوب سحر خود ساختند. سحر آنان به قدرى عجيب بود كه خدا آن