منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٨٤
١٥ـ آنگاه كه از جانب ما با آيين حق به سوى آنان آمد، گفتند: افرادى را كه به او ايمان آورده اند بكشيد وزنان را زنده بداريد وحيله كافران جز ضلالت چيزى نيست.
١٦ـ آنگاه كه با دلايل ما به سوى آنان آمد، ناگهان بر او خنديدند.
١٧ـ آنگاه كه موسى با دلايل ومعجزات ما به سوى آنان آمد، گفتند:اين جز سحر ودروغ چيزى نيست وما چنين چيزى در نياكان خود نشنيديم.
١٨ـ موسى گفت:خداى من كسى را كه با هدايت از سوى او آمده وآن كس كه براى او سرانجام نيكى است به خوبى مى شناسد، حقاً كه ستمگران رستگار نمى شوند.
١٩ـ آنگاه كه آيين حق از جانب ما به سوى آنان آمد، گفتند:اين سحر آشكار است.
٢٠ـ موسى گفت:آيا به حقيقتى كه از سوى خدا به جانب شما آمده است مى گوييد سحر است؟ جادوگران رستگار نمى شوند.
٢١ـ گفتند:اى موسى آمده اى ما را از آيينى كه نياكان خود را بر آن يافتيم باز گردانى ودر سرزمين فرمانروايى كنى؟ ما به شما دو (برادر) ايمان نمى آوريم.
٢٢ـ آنگاه كه آيات روشنگر ما به سوى آنان آمد، گفتند:اين جادوى آشكار است.
٢٣ـ با آنكه در دل به آن يقين داشتند، ولى از روى ستم وبرترى جويى انكار كردند. بنگر عاقبت تبهكاران چگونه بود.
تفسير موضوعى آيات
از بررسى آيات ياد شده استفاده مى شود كه فرعون واطرافيان او در برابر موسى عكس العملهاى گوناگونى نشان دادند كه در ذيل به آنها اشاره مى شود:
الف: تهمت:تهمت زدن شيوه مخالفان پيامبران در طول تاريخ بود. زيرا