منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٧٦
١٥ـ فرعون گفت:رسولى! به سوى شما فرستاده شده كه، مجنون است.
١٦ـ (موسى از فرصت استفاده كرد ومدعاى خود را به نحو ديگر تكرار كرد) وگفت: پروردگار مشرق ومغرب وآنچه در ميان آنهاست اگر تعقّل كنيد.[١]
١٧ـ فرعون گفت:پروردگار شمااى موسى كيست؟
١٨ـ موسى گفت:پروردگار ما كسى است كه هر موجودى را آفريد. آنگاه او را در (زندگى) هدايت كرد.
١٩ـ فرعون گفت: حال اقوامى كه از پيش مى زيستند چيست؟
٢٠ـ موسى گفت:(اعمال آن اقوام)نزد پروردگار من است در كتابى و او خطا مى كند ونه فراموش مى نمايد.
٢١ـ پروردگارى كه زمين را براى شما گهواره زندگى قرار داده وبراى شما در آن راههايى پديدآورد واز آسمان آبى فرو فرستاد كه به وسيله آن انواع گياهان فراوان را پرورش داده است.
٢٢ـ بخوريد ودامهاى خود را بچرانيد، دراين براى صاحبان خرد عبرتهاست.
٢٣ـ از زمين شما را آفريديم ودر آن باز مى گردانيم و بار ديگر از آن بيرون مى آوريم.[٢]
٢٤ـ ما همه آيات را نشان او داديم، او تكذيب كرد وامتناع نمود.
[١] در اين آيه نيز همان احتمالى را كه در آيه قبل داديم جارى است.
[٢] احتمال دارد از جمله «الذى جعل لكم» تا جمله« تارة أُخرى» گفتار خدا باشد خطاب به مردم عصر رسالت، نه سخن موسى به فرعون. علّت اين ادغام روشن است كه قرآن اين موضع را جاى مناسب مى بيند .دلايل توحيد ربوبى را در نقطه اى كه موسى با فرعون مناظره مى كند بياورد هرچند جزء گفتار موسى نباشد. شاهد اين احتمال اين است كه در آخر مى گويد:«منها خلقناكم» ومسلّماً اين جمله نمى تواند گفتار موسى (عليه السلام) باشد.