ب: جمله (لَيُؤمِنَنَّ بِهِ قَبْلَ مَوْتِهِ) مشتمل بر دو ضمير ظاهر است.ضمير نخست، «به» است كه به حضرت مسيح بر مى گردد. سخن در ضمير دوّم «موته» است كه در آن دو نظر است:

١ـ اين ضمير نيز مانند ضمير قبل به حضرت مسيح بر مى گردد. زيرا اصولاً موضوع بحث در آيه قبل واين آيه حضرت مسيح است و چنانكه ياد آور شديم اين آيه پس از آيه دوّم قرار گرفته است واگر جمله هاى دو آيه را پشت سر هم قرار دهيم بدون ترديد اذعان خواهيم كرد كه مرجع ضمير همان حضرت مسيح است. اينك براى روشن شدن وضع، جمله ها را جدا كرده وپشت سر هم قرار مى دهيم:

(قتلنا المسيح عيسى ابن مريم).

(وما قتلوه وما صلبوه).

(وما قتلوه يقيناً).

(بل رفعه اللّه إليه).

(وإن من أهل الكتاب إلاّ ليومننَّ به قبل موته).

(ويوم القيامة يكون عليهم شهيداً) .

مجموع اين فرازها حاكى است كه محور بحث در مجموع آيات، حضرت مسيح است. نتيجه اين مى شود كه خدا گزارش مى دهد كه روزى مى رسد كه اهل كتاب كه امروز عقيده باطل در باره مسيح دارند، جريان برآنان روشن مى گردد ومى فهمند كه اوكشته نشده است. امّا اين كدام روز است؟ روايات در اين مورد مى گويند:روز نزول عيسى است در آخر الزمان. در آن موقع است كه اهل كتاب بدون استثنا، به تمام جريان واقف شده واز شك وترديد در مورد حيات او بيرون مى آيند.

ياد آور شديم آنچه اين نظريه را روشن مى سازد، اين است كه محور سخن