هر گاه «متوفيك» به معنى قبض ونجات عيسى از چنگال يهود باشد،در اين صورت هر سه ويژگى با عيساى خارجى قائم خواهد بود. يعنى خدا او را از دست مردم نجات داد واو را بالا برد واو را از اختلاط به كافران پاك گردانيد.ولى اگر مقصود از آن «ميراندن» باشد، قهراً پس از مرگ، جسد او بالا نمى رود و تنها روح است كه به پرواز در مى آيد. در اين صورت ويژگى نخست عيسى قائم به تن وروان بوده وحامل ويژگى دوّم تنها روح او خواهد بود. ومعنى آيه چنين خواهد بود:اى مسيح تو را مى ميرانم و روحت را بالا مى برم. اين تفسير مستلزم تفكيك در موصوف است. زيرا مسماى به عيسى تنها روح نيست، هر چند واقعيت او همان روح اوست; بلكه مسمى به عيسى همان موجود مادى توأم با روح است، خطاب به اوست وبايد اين كارها با آن قائم باشد.

از ميان مفسران، ابو جعفر طبرى معنى نخست را برگزيده ومرحوم بلاغى در تفسير آلاء الرّحمان به تحقيق آن پرداخته است.[١]

اكنون كه مفاد هر دو ويژگى روشن گرديد، لازم است در باره ويژگى سوم وچهارم كه مربوط به امّت اوست، سخن بگوييم:

الف:( مُطَهِّرُكَ مِنَ الّذينَ كَفَرُوا):تو را ازهمزيستى با كافران پاك مى سازم.

ب: پيروان تو را تا روز قيامت نسبت به كافران برترى خواهيم بخشيد، چنانكه مى فرمايد:(وَ جاعِلُ الّذينَ اتَّبَعُوكَ فَوْقَ الّذينَ كَفَرُوا إلى يَوْمِ القِيامَة). ومقصود از اينكه پيروان مسيح بر مخالفان (يهود) غالب وپيروزند، يا خصوص مسيحيان است كه پيوسته بر يهود غالب وپيروز بوده وهم اكنون نيز يهود تحت حمايت مسيحيان زندگى مى كنند و يا ممكن است مقصود مطلق پيروان مسيح باشند كه مسلمانان را نيز شامل است وهدف اين است كه پيروان ومؤمنان به مسيح پيوسته بر

[١] تفسير طبرى: ٣/٢٠٣; آلاء الرّحمان:١/٣٥.