درخواست حواريون نيز از همين مقوله بود. ودر كلمات آنان جمله: (وَيَطْمَئِنَّ قُلُوبُنا) وارد شده است ; چنانكه مى فرمايد:(إذْ قالَ الحَوارِيُّونَ يا عيسَى ابنَ مَرْيَمَ هَلْ يَسْتَطيعُ رَبُّكَ أنْ يُنَزِّلَ عَلَيْنا مائِدَةً مِنَ السَّماءِ قالَ اتَّقُوا اللّهَ إنْ كُنْتُمْ مُؤمِنينَ).

در گذشته اين نوع جمله شرطيه ( إنْ كُنْتُمْ مُؤمِنينَ) را تفسير كرديم وياد آور شديم كه هدف از آوردن آن ارشاد به تحكيم ايمان است. ومفاد آن اين است كه ايمان آورند واز عذاب خدا بپرهيزيد. از آنجا كه پاسخ حضرت مسيح حاكى از نوعى دو دلى حواريون بود، آنان در صدد توضيح درخواست خود بر آمده وهدف از درخواست مائده را در امور زير ياد آور شدند:

١ـ گويا در نقطه دور دست از محيط زندگى بودند ودر اثناى سفر نياز به غذا داشتند ومى خواستند سدّ جوع كنند; چنانكه گفتند:(نُريدُ أنْ نَأكُلَ مِنْها).

٢ـ كسب ايمان بيشتر واطمينان قلبى فزونتر:(وَ تَطْمَئِنَّ قُلُوبُنا).

٣ـ آگاهى دقيق از اينكه عيسى پيامبر الهى است وآنچه مى گويد از جانب خدا مى گويد:(وَ نَعْلَمَ أنْ قَدْ صَدَقْتَنا).

٤ـ ما با مشاهده اين معجزه از افرادى خواهيم بود كه بر نبوت وتبليغ رسالت ومعجزه تو شهادت خواهند داد.

آنان با اينكه معجزات بسيارى از مسيح ديده بودند، اين معجزه داراى خصوصيتى بود. از اين جهت شهادت را در چنين مرحله ياد آور مى شوند.

از آيه بعدى استفاده مى شود كه آنان مائده آسمانى را از طريق دعاى حضرت مسيح مى خواستند تا خود دليلى مستقل بر نبوت ورسالت او باشد واو نيز از اين

[١] بقره/٢٦٠.