١ـ حضرت مسيح پس از آنكه با دلايل وبيّنات به سوى قوم خود آمد واحساس كرد كه آنها از در عناد وارد مى شوند، خواست گروه مؤمن، هر چند اندك باشند، از گروه معاند جدا شوند. از اين جهت رو به آنان كرد و گفت: ياران من در راه خدا كيست؟ وانصار من آمادگى خود را براى پيروى از آيين او اعلام بنمايند.

٢ـ گويا در يكى از سفرهاى تبليغى كه حواريون همراه مسيح بودند، غذاى كافى نبود. آنان از مسيح درخواست مائده آسمانى كردند ومائده نيز فرود آمد. روى اين دومحور آيات ياد شده را تفسير مى كنيم:

١ـ جدا سازى مؤمنان از كافران

حضرت مسيح تبليغ لازم را براى هدايت بنى اسرائيل انجام داد وموقعيت خود را در اين مورد اعلان كرد، ولى از بسيارى از آنان عناد وانكار احساس كرد. او خواست مؤمنان واقعى را از كافران جدا سازد. در اين موقع حواريون اعلان متابعت كردند، نه تنها اعلان پيروى كردند، بلكه از عيسى خواستند كه بر ايمان آنان گواهى دهد. چنانكه مى فرمايد:

(فَلَمّا أحَسَّ عيسى مِنْهُمُ الكُفْرَ قالَ مَنْ أنْصارى إلَى اللّهِ قالَ الحَواريُّونَ نَحْنُ أنْصارُ اللّهِ آمَنّا بِاللّهِ وَاشْهَدْ بِأنّا مُسْلِمُونَ* رَبَّنّا آمَنّا بِما أنْزَلْتَ وَ اتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاكْتُبْنا مَعَ الشّاهِدينَ).

ذيل آيه ( فَاكْتُبْنا مَعَ الشّاهِدينَ) به اين معنى است كه خدايا ما از گروهى

[١] طريحى مجمع البيان: ماده حور.