(فَأتَتْ بِهِ قَوْمَها تَحْمِلُهُ قالُوا يا مَرْيَمُ لَقَدْ جِئْتِ شَيْئاً فَرِيّاً*يا أُختَ هارونَ ما كانَ أبُوكِ امْرأَ سَوء وَ ماكانَتْ أُمُّكِ بَغِيّاً *فَأشارَتْ إلَيْهِ قالُوا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَنْ كانَ فى المَهْدِ صَبِيّاً).

البته در پيام غيبى پيشين به مريم دستور داده نشد كه به هنگام اعتراض مردم به كودك اشاره كند. امّا در سوره آل عمران وارد شده كه فرشتگان به مريم قبلاً گفته بودند: اين كودك مى تواند در گهواره سخن بگويد; چنانكه فرمود: (وَ يُكَلّمُ النّاسَ فى المَهْدِ صَبيّاً). شايد از اين جهت، مريم پاسخ را بر عهده كودك گذارد وبه او اشاره كرد.

سرگذشت مريم وكودك او سراسر اعجاز وكرامت است. در كشاكش اعتراض ونكوهش مردم واشاره مريم به كودك، ناگهان اين نوزاد يك روزه به فرمان الهى به سخن در آمد وخود را با صفاتى معرفى كرد كه عبارتند از:

١ـ بنده خدا هستم. ٢ـ به من كتاب داده شده.٣ـ از پيامبران قرار گرفته ام.٤ـوجود من هركجا باشد مايه بركت است. ٥ـ به نماز وزكات تا زنده هستم سفارش شده ام.٦ـ به مادرم مهربانم وهرگز گردنكش وسختدل نيستم.٧ـ در روز تولّد و روزى كه مى ميرم وروزى كه بر انگيخته مى شوم، مشمول رحمت خدا هستم. چنانكه مى فرمايد:

(قالَ إنّى عَبْدُ اللّهِ آتانىَ الكِتابَ وَ جَعَلَنى نَبِيّاً *وَ جَعَلَنى مُبارَكاً أيْنَ ما كُنْتَ وَأوْصانى بِالصَّلاةِ والزَّكاةِ ما دُمْتُ حَيّاً *وَ بَرّاً بِوالِدتى وَ لَمْ يَجْعَلْنى جَبّاراً شَقيّاً *وَالسَّلامُ عَلَىَّ يَوْمَ وُلِدْتُ وَ يَومَ أمُوتُ وَ يَومَ أُبْعَثُ حَيّاً).

شگفت اينجاست كه در ميان توصيف خويش، مهربانى خود را به مادر ياد آور مى شود واين درست بر خلاف چيزى است كه از انجيل كنونى استفاده مى شود.