منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٢
گر فراموشت كند لطف خداى *** چون رهى زين كشتى بى ناخداى
گر نيارد ايزد پاكت به ياد *** آب،خاكت را دهد ناگه به باد
وحى آمد كاين چه فكر باطل است *** رهرو ما اينك اندر منزل است
پرده شك را برانداز از ميان *** تا ببينى سود كردى يا زيان
ماگرفتيم آنچه را انداختى *** دست حق را ديدى ونشناختى
درتو ،تنها عشق ومهرِ مادرى *** شيوه ما ،عدل وبنده پرورى است
نيست بازى كارِ حق، خود را مباز *** آنچه برديم از تو، باز آريم باز
سطح آب از گاهوارش خوشتر است *** دايه اش سيلاب وموجش مادر است[١]
مقايسه آيات سوره هاى طه وقصص
در سوره هاى طه و قصص به تولّد موسى وكيفيت نجات او از شرّ جاسوسان فرعون اشاره شده است. ولى در بيان اين مطلب، تفاوتهايى در دو سوره وجود دارد كه به آنها اشاره مى كنيم:
١ـ در سوره طه به بيان كيفيت القاى او در دريا توجّه بيشترى شده ومى گويد: ( أنِ اقْذِفيهِ فِى التّابُوتِ فَاقْذِفيهِ فى اليَمِّ فَلْيُلْقِهِ اليَمُّ بِالسّاحِلِ) . «او را در صندوق بگذار، صندوق را در دريا بيفكن، دريا او را به ساحل مى افكند.»
در حالى كه در سوره قصص به جاى اين جمله ها فقط جمله:(فالقيه فى اليمّ):«او را در دريا بيفكن» آمده و از كيفيت افكندن او به دريا و نجاتش سخن گفته نشده است.
٢ـ در سوره طه مى گويد:دشمن من و تو موسى را مى گيرد، ولى در سوره قصص مى گويد:«آل فرعون، موسى را گرفت تا ناخواسته دشمنى ومايه غم واندوه را
[١] ديوان پروين اعتصامى، چاپ چهارم،ص٢٣٦.