٧ـ (فَرَدَدْناهُ إلى أُمِّهِ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُها وَ لا تَحْزَنَ وَ لِتَعْلَمَ أنَّ وَعْدَ اللّهِ حَقٌّ وَ لكِنَّ أكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ)(قصص/١٣).

٨ـ (وَلَقَدْ مَنَنّا عَلَيْكَ مَرَّةً أُخْرى* إذْ أوْحَيْنا إلى أُمِّكَ ما يُوحى* أنِ اقْذِفيهِ فِى التّابُوتِ فَاقْذِفيهِ فى اليَمِّ فَلْيُلْقِهِ اليَمُّ بِالسّاحِلِ يَأْخُذْهُ عَدُوٌّ لى وَ عَدُوٌّ لَهُ وَألْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّةً مِنّى وَ لِتُصْنَعَ على عَيْنى).

٩ـ (إذْ تَمشى أُخْتُكَ فَتَقُولُ هَلْ أدُلُّكُمْ عَلى مَنْ يَكْفُلُهُ فَرَجَعْناكَ إلى أُمِّكَ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُها وَ لاتَحْزَنَ...)(طه/٣٧ـ ٤٠).

ترجمه آيات

١ـ ما به مادر موسى الهام كرديم كه كودك خود را شير ده، آنگاه كه بر جان او ترسيدى او را(در ميان صندوقى نهاده) به دريا بيفكن ومترس وغمگين مباش. ما او را به سوى تو باز مى گردانيم واز پيامبران قرار مى دهيم.

٢ـ (مادر موسى اورا به شيوه خاص به دريا افكند) آل فرعون او را پيدا كردند(تا سرانجام وناخواسته) براى آنان دشمن ومايه اندوه شود. به درستى كه فرعون وهامان وسپاهيان آن دو خطا كار بودند.

٣ـ همسر فرعون گفت:نورچشمى است براى من وتو، او را نكشيد شايد در آينده براى ما سود بخشد، يا او را براى خود فرزند گزينيم در حالى كه آنان(از سرانجام كار) آگاه نبودند.

٤ـ قلب مادر موسى (از هر چيز جز ياد كودكش) خالى گشت. اگر ما قلب او را آرام نمى ساختيم نزديك بود كه راز خود را آشكار سازد(نام فرزندش را به زبان بياورد) اين كار راكرديم تا (به وعده ما) مؤمن باشد.

٥ـ مادر موسى به خواهر وى گفت:جريان را پيگيرى كن(ببين سرنوشت كودك من پس از افكندن به دريا چه شد؟) او به هنگام پيگيرى برادر