منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٨٥
٢١ـ (قالَ عِفرِيتٌ مِنَ الجِنِّ أنَا آتِيكَ بِهِ قَبْلَ أنْ تَقُومَ مِنْ مَقامِكَ وَ إنّى عَلَيْهِ لَقَوِىٌّ أمينٌ).
٢٢ـ (قالَ الّذى عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الكِتابِ أنَا آتيكَ بِهِ قَبْلَ أنْ يَرْتَدَّ إلَيْكَ طَرْفُكَ فَلَمّا رَآهُ مُسْتَقِرّاً عِنْدَهُ قالَ هذا مِنْ فَضْلِ رَبّى لِيَبْلُوَنى أَ أشْكُرُ أمْ أكْفُرُ وَ مَنْ شَكَرَ فَإنّما يَشْكُرُ لِنَفْسِهِ وَ مَنْ كَفَرَ فَإنَّ رَبّى غَنِىٌّ كَريمٌ).
٢٣ـ ( قالَ نَكِّرُوا لَها عَرْشَها نَنْظُرْ أتَهْتَدى أمْ تَكُونُ مِنَ الّذينَ لا يَهْتَدُونَ).
٢٤ـ (فَلَمّا جاءَتْ قيلَ أهكَذا عَرْشُكِ قالَتْ كَأنَّهُ هُوَ وَ أُوتينَا العِلْمَ مِنْ قَبْلِها وَكُنّا مُسْلِمينَ).
٢٥ـ (وَصَدَّها ما كانَتْ تَعْبُدُ مِنْ دُونِ اللّهِ إنَّها كانَتْ مِنْ قَوْم كافِرينَ).
٢٦ـ (قيلَ لَهَا ادْخُلى الصَّرْحَ فَلَمّا رَأَتْهُ حَسِبَتْهُ لُجَّةً وَ كَشَفَتْ عَنْ ساقَيْها قالَ إنَّهُ صَرْحٌ مُمَرَّدٌ مِنْ قَواريرَ قالَتْ رَبِّ إنّى ظَلَمْتُ نَفْسى وَ أسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمانَ للّهِ رَبِّ العالَمينَ) (نمل/٢٠ـ٤٤).
ترجمه آيات
١ـ سليمان وارث داود شد وگفت:اى مردم به ما زبان پرندگان تعليم داده شده است واز هر نعمتى به ما اعطا گرديده واين فضيلت آشكارى است.
٢ـ سليمان از مرغان خبر گرفت، گفت: چرا من هدهد[١] را نمى بينم، آيا از غايبان است.
٣ـ (هرگاه غيبت ناموجهى داشته باشد) من او را سخت كيفر مى دهم، يا او را ذبح مى كنم; مگر اينكه عذر روشنى براى غيبت خود بياورد.
[١] هدهد در زبان عربى همان پرنده شانه به سر در اصطلاح فارسى است كه داراى پرهاى رنگارنگ وزيبا ودم كشيده وكمى از كبوتر بلندتر است ونام او متناسب با آهنگى است كه از او شنيده مى شود.