در باره سؤال نخست مى توان گفت آنچه از ملك وحكومت به اذهان تبادر مى كند، همان فرمانروايى مهار نشده است ودرخواست چنين حكومتى شايسته انسان خردمند نيست، تا چه رسد به پيامبران الهى. ولى سليمان از خدا قدرت مهار شده اى را در خواست كرد كه نبوت وعالم وحى كنترل كننده آن است ودر سايه اين حكومت، مردم به آيين حق مى گروند وافراد به حقوق خود مى رسند. گواه بر اينكه چنين ملك وحكومت، كه بر اساس عدل وداد استوار باشد، شايسته مقام اولياست، اين است كه خدا خود را ملك ناميده وپس از آن كلمه «القدوس» آورده است ومى فرمايد:(هُوَ اللّهُ الّذى لا إلهَ إلاّ هُوَ الْمَلِكُ القُدُّوسُ) (حشر/٢٣). «اوست خدايى كه جز او خدايى نيست واو فرمانرواى منزه وپيراسته است».