بنى اسرائيل به هنگام نبرد صندوق را همراه خود حمل مى كردند. در آن صندوق علاوه بر تورات، عصاى موسى ونعلين او و عمامه هارون نيز بود وهمه آنها در جنگ به غارت رفته بود. خدا نشانه صدق گفتار نبى را اين قرار داد كه اين صندوق با تمام محتوياتش از سرزمين دشمن، بدون كمك انسانى به ميان بنى اسرائيل باز گردد ودر حقيقت حاملان آن فرشتگان باشند; چنانكه مى فرمايد:

(وَقالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إنَّ آيَةَ مُلْكِهِ أنْ يَأتِيَكُمُ التّابُوتُ فيهِ سَكينَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَ بَقِيَّةٌ مِمّا تَرَكَ آلُ مُوسى وَ آلُ هارُونَ تَحْمِلُهُ المَلائِكَةُ إنَّ فى ذلِكَ لآيَةً لَكُمْ إنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنينَ).(بقره/٢٤٨)

چه معجزه اى بالاتر وبزرگتر از اينكه با ديدگان خود ديدند كه تابوت با محتوياتش بازگشت ومسلّماً براى هر انسان بى غرضى علم آفرين ويقين آور بود. به ناچار دعوت طالوت را لبيك گفتند وزير پرچم او جمع شدند تا نبرد را ادامه دهند. گاهى مى گويند: كسانى كه آماده جنگ شدند، حدود هفتاد يا هشتاد هزار نفر بودند. وقتى ديدگانشان به تابوت افتاد، آن را به فال نيك گرفتند وپيروزى را به او وعده دادند.

ولى همگى مى دانيم رمز موفقيت در نبرد صبر وشكيبايى است. از اين جهت بايد مجاهدان واقعى از مجاهد نماها جدا شوند وراه جدايى آنان آزمونى است كه اساس آن را صبر وبردبارى تشكيل مى دهد.

طالوت به كليه كسانى كه زير فرمان او بودند، گزارش داد كه خدا شما را با نهر آبى آزمايش خواهد كرد. بدين صورت كه هر كس از اين آب ننوشد واگر نوشيد كف آبى بيشتر نباشد. او از من است ونشانه اش اين است كه او مجهز به حربه صبر وخويشتن دارى مى باشد. ولى كسانى كه از نعمت خود دارى، برخوردار نبوده واز آن بيشتر بنوشند، از ولايت من بيرون خواهند بود. عجيب اين است كه با ديدن آن معجزه اكثر آنان در اين آزمون مردود شدند، جز گروه اندكى كه تعداد آنان بيش از