به پيامبر خود گفتند: براى ما فرمانروايى را معيّن كن تا تحت فرمان او در راه خدا نبرد كنيم ؟ آن پيامبر گفت: شايد اگر خدا براى شما جهاد را بنويسد، شما جنگ نكنيد!(آنان در پاسخ گفتند:) چرا در راه خدا جنگ نكنيم، در حالى كه قسمتى از سرزمينهاى ما را گرفته اند وفرزندان ما را اسير كرده اند. ولى آنگاه كه نبرد با دشمنان براى آنان نوشته شد، جز كمى از آنان همگى روى برگردانيدند. خدا ظالمان را مى شناسد.

٢ ـ پيامبرشان به آنان گفت: خداوند طالوت را براى شما به عنوان فرمانروا معيّن كرده است. بنى اسرائيل زبان به اعتراض گشودند وگفتند: چگونه مى تواند او بر ما حكم وفرمانى داشته باشد در حالى كه ما به فرمانروايى از او شايسته تريم وچندان مال وثروتى در اختيار ندارد؟! پيامبر زمانشان گفت:خدا او را بر شما برگزيده است وبه او فزونى در علم وقوا وقدرت در جسم بخشيده است. خدا فرمانروايى خود را به هر كدام از بندگانش بخواهد واگذار مى كند. خدا داراى فضل گسترده وداناست.

٣ ـ پيامبر آنان به آنها گفت: نشانه فرمانروايى او از جانب خدا اين است كه صندوقى كه تورات در ميان آن قرار دارد ومايه آرامش شما از جانب پروردگار است، همراه با آنچه فرزندان موسى وهارون به يادگار گذارده اند، مى آيد. در حالى كه فرشتگان آن را از آن نقطه اى كه به آن جا برده شده بود به سوى شما حمل مى كنند ودر اين براى شما اگر مؤمن باشيد آيه ونشانه است.

٤ ـ ( نشانه فرمانروايى او كه آمدن تابوت بود،تحقق يافت وبنى اسرائيل فرمانروايى او را پذيرفتند وطالوت با سربازان خود حركت كرد) در اين موقع طالوت به گروهى كه تحت فرمان او بودند، چنين گفت: خدا شما را به وسيله نهر آبى (در حالى كه تشنه خواهيد بود) امتحان خواهد كرد. هر كس از آن نوشيد از من نيست وهركس از آن ننوشيد ويا كفى بيش ننوشيد، از من است.(ولى متأسفانه) همه آنان، جز عده كمى،