منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٢
٣ـ او را تكذيب كردند. آنان را عذاب روز(ابر) سايه افكن فرا گرفت، عذاب آن روز عذاب بزرگى بود.
٤ـ زمين لرزه آنان را فرا گرفت، در خانه هاى خود هلاك شدند.
٥ـ آنگاه كه فرمان ما(عذاب) فرود آمد، شعيب وافرادى كه به او ايمان آورده بودند، به رحمت خود نجات داديم وصداى مهيب، افراد ستمگر را فرا گرفت، در خانه هاى خود خموده وخاموش هلاك شدند.
٦ـ آنان نابود شدند، گويى هرگز در آن ديار نبودند. آگاه باشيد اهل مدين از رحمت خدا دور شدند، همچنان كه قوم ثمود دور شدند.
٧ـ آنان كه شعيب را تكذيب كردند، گويا در آن ديار نبودند. آنان كه شعيب را تكذيب كردند زيانكار بودند.
٨ـ از آنان روى برگرداند وگفت:اى قوم من! پيامهاى پروردگارم را براى شما رساندم وشما را نصيحت كردم. چگونه بر قوم كافر متأسف باشم.
تفسير موضوعى آيات
ناصح مشفق آنگاه كه از اصلاح فرد يا افراد مأيوس شد، به آنها مى گويد: شما برويد سراغ كار خود، من هم سراغ كار خودم. ما اين حالت را در باره شعيب از طريق اين آيه درك مى كنيم كه به آنان چنين گفت: (يا قَومِ اعْمَلُوا عَلى مَكانَتِكُمْ إنّى عامِلٌ سَوْفَ تَعْلَمُونَ ). (هود/٩٣)
قوم شعيب در اعتراض او را دروغگو مى خواندند. او نيز در پاسخ مى گويد آينده ثابت مى كند كه دروغگو كيست؟ (سَوْفَ تَعْلَمُونَ مَنْ يَأتيهِ عَذابٌ يُخْزيهِ وَ مَنْ هُوَ كاذِبٌ). (هود /٩٣)
در اين شرايط جرأت قوم بالا مى رود و درخواست عذاب مى كنند و مى گويند: (فَأَسْقِطْ عَلَيْنا كِسَفاً مِنَ السَّماءِ إنْ كُنْتَ مِنَ الصّادِقينَ) (شعراء/١٨٧)