٧ـ خدا به موسى گفت:(به خاطر يك چنين سرپيچى از فرمان) سرزمين مقدّس براى آنان چهل سال ممنوع است (نمى توانند به آن وارد شوند). آنان در اين مدّت، پيوسته در زمين سرگردان بوده ودر باره سرنوشت اين گروه خارج از اطاعت، غمگين مباش.

تفسير موضوعى آيات

حضرت موسى براى احياى روح حق شناسى در قوم،وبراى آماده سازى آنان براى نبرد با اشغالگران ارض مقدس، نعمت بزرگ الهى را در حقّ بنى اسرائيل متذكر مى شود ومى گويد:نعمت هاى بزرگ الهى را به خاطر آوريد.

الف: خاندان يعقوب، كه خاندان نبوت بوده وپيامبران از اين بيت برخاسته واين نعمت نيز ادامه دارد; چنانكه مى فرمايد:(إذْ جَعَلَ فيكُمْ أنْبِياءَ).

ب: شما را ملوك وسلاطين قرار داد:(وَ جَعَلَكُمْ مُلُوكاً) واگر همه آنان را ملوك وسلاطين مى خوانند، از طريق مبالغه است واين نوع سخن گويى در ميان مردم رايج است تا آنجا كه اگر فردى از قبيله اى زمامدار كشورى شد، افراد قبيله را شاهان كشور مى خوانند. در تاريخ بنى اسرائيل ملوك وزمامداران با عظمتى، چه پيش از موسى مانند يوسف وچه پس از او مانند داود وسليمان، بر بخش وسيعى حكومت مى كردند.

احتمال دارد كه مقصود از «ملوكاً» آزاد سازى آنان از سلطه فرعون باشد. در لغت عرب «ملك» به معنى مالك وصاحب اختيار به كار مى رودودر آيات گذشته خوانديم كه بنى اسرائيل بازگشت خود را به بت پرستى از روى اختيار نمى دانستند ودر اين مورد گفتند:(ما أخْلَفْنا مَوْعِدَكَ بَمَلْكِنا). (طه/٨٧)

ج: به شما چيزى داد كه به جهانيان نداده است:(وَ آتاكُمْ ما لَمْ يُؤتِ أحَداً مِنَ العالَمينَ). ممكن است مقصود نزول «من» و«سلوى» باشد كه در گذشته بيان