منشور جاويد - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٧٩
كننده عجل مى باشند؟
ما تصور مى كنيم كه هر دو تفسير با ظاهر آيه تطبيق نمى كند واحتمال سوّم كه هم اكنون ياد آور مى شويم، با ظاهر آيه بيشتر تطبيق مى كند.
٣ـ مرتدان از بنى اسرائيل براى تكميل توبه خود موظف شدند كه خود را بكشند. به اين معنى يا هر شخصى خود را بكشد ويا يكديگر را بكشند. در اين صورت خطاب به خود پرستشگران مى باشد وآنها مأمور شدند كه همديگر را بكشند. اين نظر با ظاهر تورات نيز موافق است كه مى فرمايد:«دعا إليهم من يرجع إلى الربّ فأجابه بنو لاوى فأمرهم بأن يأخذوا السيوف ويقتل بعضهم بعضاً».
وهرگز نبايد چنين دستور را با پذيرش توبه، كه در سوره اعراف آمده، مخالف دانست; زيرا ممكن است همين عمل مكمّل توبه بوده باشد.
***
٧
چهل سال سرگردانى در بيابان سينا
حضرت موسى در راه هدايت قوم خودبا مشكلات فراوانى روبرو مى شد. او بزرگترين خطر را (باز گشت بنى اسرائيل به بت پرستى) با درايت خاص پشت سر نهاد ومانند يك انقلابى به موقع تصميم گرفت وريشه ناپاك شرك را سوزاند وبا اعدام مرتدان، درس عجيبى به ديگران داد. اكنون وقت آن رسيده است كه آنان را به سرزمين «موعود» فلسطين ببرد. سرزمينى كه قرآن از آن (الأرضُ المقدّسة) نام مى برد ودر آيه ديگر [١] آن را با جمله (بارَكْنا حَوْلَهُ) توصيف مى كند.
وارد شدن در چنين سرزمين به آسانى صورت نمى پذيرد. اين سرزمين در
[١] اسراء/١.