آيا كار در همين جا پايان پذيرفت، يا از اين گروه پست وپليد زهر چشمى گرفته شد كه ريشه فكر بازگشت به بت پرستى به طور كلى سوزانده شد؟ شكى نيست كه اگر مرتدان را گوشمالى نمى دادند وبه توبيخ لفظى اكتفا مى شد، خطر بازگشت به بت پرستى باقى مى ماند. از اين جهت موسى در نخستين لحظه ملاقات به آنان چنين گفت:

١ـ (إنَّ الّذينَ اتَّخَذُوا العِجْلَ سَيَنالُهُمْ غَضَبٌ مِنْ رَبّهِمْ وَ ذِلَّةٌ فى الحَياةِ الدُّنْيا وَكَذلِكَ نَجْزِى المُفْتَرينَ) (اعراف/١٥٢).

«كسانى كه گوساله را معبود خود گرفته اند، به همين زودى در اين جهان مشمول عذاب الهى وذلّت مى شوند وما اين چنين افترازنندگان را كيفر مى دهيم».

٢ـ (وَ الّذينَ عَمِلُوا السَّيِّئاتِ ثُمَّ تابُوا مِنْ بَعْدِها وَ آمَنُوا إنَّ رَبَّكَ مِنْ بَعْدِها لَغَفُورٌ رَحيمٌ)(اعراف/١٥٣). «كسانى كه كار زشت انجام داده سپس راه توبه را پيش گرفته اند، پروردگار تو پس از آن بخشنده ومهربان است».

اين عذاب وذلّت كه به همين زودى دامنگير آنها خواهد شد چيست؟ اجمال اين سخن به وسيله آيه پنجاه وچهارم از سوره بقره مرتفع مى شود. در آنجا به پرستندگان «عجل» چنين خطاب مى كند:«بايد توبه كنيد وخود را بكشيد واين براى شما خوبست زيرا خدا از دريچه رحمت به سوى شما باز گشته است. او توبه پذير ومهربان است.» (وَ إذْ قالَ مُوسى لِقَومِهِ يا قومِ إنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أنْفُسَكُمْ باتّخاذِكُمُ العِجْلَ فَتُوبُوا إلى بارِئِكُمْ فاقْتُلُوا أنْفُسَكُمْ ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ عِنْدَ بارِئِكُمْ فَتابَ عَلَيْكُمْ إنَّهُ هُوَ التَّوّابُ الرّحيم) (بقره/٥٤).

مفسران در تفسير جمله (فاقْتُلُوا أَنْفُسَكُم)وجوه مختلفى را ذكر كرده اند كه