امروزه سلفى ها از ابن تيميه قهرمانى ساخته اند كه مجدد دين واحياگر توحيد وقهرمان مبارزه با شرك است. ولى در بخشى ازكتابهاى خود كه اصرار مىورزد براى خدا جهتى ثابت كند، به همين گفتگو تمسّك مى جويد.

اين فرد اگر ديگر آيات را مورد توجّه قرار مى داد، مى فهميد كه هرگز موسى به فرعون از چنين خدايى گزارش نداده بود. او از خداى آسمانها وزمين وآنچه در ميان آن دو قرار دارند گزارش مى داد. بنابراين دليل ندارد كه خداى او در آسمانها باشد ودر زمين نباشد ويا ميان آن دو قرار نگيرد.

معروف است كه مى گويند:«تاريخ تكرار نمى شود». ولى ما اين سخن را باور نكرديم. تاريخ آزمايشگاهى است كه پيوسته تكرار مى شود. جباران روزگار همگى شاگردان مكتب شيطانند كه پيوسته از القائات او بهره مى گيرند.

اگر فرعون در چند هزار سال پيش به فكر عوام فريبى افتاد وبه وزير خود دستور چنين وچنانى داد، در عصر قمر نيز اين جريان تكرار شد. هنگامى كه «گارگارين» نخستين فضانورد شوروى دور جهان گردش كرد وفرود آمد، رهبر حزب كمونيست آقاى «خروشچف» از او پرسيد، آيا در آن نقاط بلند خدا را مشاهد كردى؟ او در پاسخ گفت:نه! خدايى در آسمانها وجود نداشت.

البته او به دنبال خداى جسمانى بود، مانند خداى ابن تيميه كه در گوشه اى از فضا قرار گيرد. ولى آن خدايى كه در همه جا حضور دارد ودرعين حال جدا از اشيا نبوده وعين آنها نيز نمى باشد وبا ديده عقلى قابل رؤيت است، هيچ گاه غيبتى ندارد تا حضور او را بطلبيم. عارفان واقع بين وحكيمان اهل تحقيق از آثار بديع، به وجود او پى برده واز اثر انگشت به انگشتان نقّاش پى مى برند.

امام رضا (عليه السلام) در پاسخ سؤال ابو قره محدّث كه از مكان خدا سؤال نمود، فرمود:اين پرسش را حاضر از غايب مى كند وخداوند غايب نيست تا از مكان