٣ـ (وَقالَ فِرْعَوْنُ يا هامانُ ابْنِ لى صَرْحاً لَعَلِّى أَبْلُغُ الأسْبابَ* أَسْبابَ السَّمواتِ فَأَطَّلِعَ إلى إلهِ مُوسى وَ إنّى لأَظُنُّهُ كاذِباً وَ كَذلِكَ زُيِّنَ لِفِرْعَونَ سُوءُ عَمَلِهِ وَصُدَّ عَنِ السَّبيلِ وَ ماكَيْدُ فِرْعَونَ إلاّ فى تَباب)(غافر/٣٦ـ٣٧).

٤ـ (وقالَ المَلأُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَونَ أتَذَرُ مُوسى وَ قَوْمَهُ لِيُفْسِدُوا فى الأرْضِ وَيَذَرَكَ وَ آلِهَتَكَ قالَ سَنُقَتِّلُ أبْناءَهُمْ وَ نَسْتَحىِ نِساءَهُمْ وَ إنّا فَوقَهُمْ قاهِرونَ)(اعراف/١٢٧).

ترجمه آيات

١ـ فرعون به اطرافيان خود گفت: بگذاريد من موسى را بكشم و اوخداى خود رابخواند(نفرين كند يا استمداد جويد.) مى ترسم كه آيين شما را دگرگون سازد ويا در زمين فسادى به وجود آورد.

٢ـ موسى در پاسخ گفت:من به خدايم وخداى شما از هر متكبرى كه به روز حساب ايمان ندارد، پناه مى برم.

٣ـ فرعون به وزير خود هامان گفت:براى من قصر بلندى بساز تا وسيله اى به دست يابم واز اين طريق بر خداى موسى آگاه شوم كه من موسى را دروغگو مى پندارم. عمل زشت فرعون در نظر او زيبا گرديد وراه حق به روى او بسته شد، مكر وتدبير فرعون جز زيان وهلاكت براى او نتيجه اى نبخشيد.

٤ـ اشراف قوم فرعون (آنگاه كه ساحران به موسى ايمان آوردند، به وى چنين گفتند:) آيا موسى وقوم او را رها مى سازى (نمى كشى)تا اينكه بر روى زمين فساد كنند و تو وخدايان تو را ترك كنند؟ فرعون( به عنوان تصديق) گفت:فرزندان آنان را مى كشيم وزنانشان را زنده نگاه مى داريم. ما از همه آنان برتريم.