فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٦٩ - لزوم برگزارى كنفرانس جهانى پيرامون توحيد و شرك

عبادت،به خدا » را پذيرفته اند. اختلاف آنان در جزئيات و مصاديق است، وراه حل آن اينست كه دريك مجمع علمىو فكرى كه انديشمندان اسلامى ازتمام فرق ومذاهب كه همگى در ظل لواى قرآن وسنت پيامبر گرامى زندگى مى كنند وهر دو را محترم مى شمارند، پيرامون ضابطه كلى شرك و تو حيد به بحث و بررسى بپردازند وهمگى به خا طرحفظ وحدت وريشه كن كردن نفاق وتفرقه، موضع واحدى را اتخاذ كنند. دراين صورت، تكليف اين جزئيات ومصاديق از نظر علماى اسلام روشن شده ومشايخ وهابى كه خود را تابع قرآن وسنت مى دانند، بايد از رأى كنفرانس، كه در آن اكثريت قاطع، نظرى را انتخاب مى كنند، پيروى كنند. در غير اين صورت، مشمول اين آيه كريمه مى گردند:

(...ويتَّبِع غَيْرَ سَبِيلِ الْمُؤْمِنيِنَ نُوَلِّهِ ماتَوَلَّى وَ نُصْلِهِ جهَنََّمَ وَسَآءَتْ مَصيِراً) (نساء /١١٥)

«هركس راه ديگرى جز راه مؤمنان برگزيد او را از پى آنكه پيرو او بوده مى فرستيم واو را به دوزخ مى بريم و چه سرنوشت بدى است» !

شكى نيست كه حاضران دراين جلسه بايد به دور از مسائل سياسى، مسأله را مطرح كرده وهيچ گونه فشارى از قدرتها ودولتها بر آن سايه نيفكند و جلسات كنفرانس، زير نظر يك هيئت رئيسه، از بزرگان مذاهب تشكيل شود وبدون عجله و دستپاچگى با گوش دادن به گفتارهاى منطقى همه سخنرانان وصاحب نظران، رأيى را اتخاذ نموده و حقيقت را به مسلمانان جهان اعلام كنند.

اكنون ما شاهد كنفرانسهاى جهانى در غرب براى وحدت ميان شرايع توحيدى هستيم، ومتفكران مى كوشند مجموع شرايع آسمانى را كه همگى پيرو آيين توحيدند،به هم نزديك كنند وفاصله ها را كمتر سازند و به جنگ وستيز دو هزار ساله يهوديان ومسيحيان پايان دهند ! جايى كه اين گروهها دست به چنين رفرمهاى