ترجمۀ صلاة الجمعة - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٧٠ - رواِیات وارده در باب نماز جمعه

صحِیحۀ زراره از حضرت امام محمّد باقر علِیهالسّلام نقل مِی‌کند که حضرت فرمودند:

صلاةُ الجمعة فرِیضةٌ و الاجتماع إلِیها فرِیضةٌ مع الإمام؛ فمن ترَک ثلاثَ جُمَعٍ ترَک ثلاثَ فرائضَ، و لا ِیترُک ثلاثَ فرائضَ من غِیر عذرٍ ولا علّة إلّا منافق.[١]

«نماز جمعه ِیک فرِیضه است و حرکت به سوِی نماز جمعه و اجتماع براِی اداِی آن همراه امام نِیز واجب است. هر کسِی که سه نماز جمعه را ترک کند همانا سه فرِیضه را ترک نموده است، و کسِی سه فرِیضه را بدون هِیچ عذر و علّتِی ترک نمِی‌کند مگر منافق.»

هم‌چنِین صحِیحۀ زراره از حضرت امام محمّد باقر علِیهالسّلام نقل مِی‌کند که حضرت فرمودند:

فرَض اللهُ علِی النّاس من الجمعةِ إلِی الجمعةِ خمسًا و ثلاثِین صلاة. منها صلاةٌ واحدةٌ فرَضها الله عزّ و جلّ فِی جماعة وهِی الجمعةُ، و وضَعَها عن تسعة: عن الصّغِیرِ و الکبِیرِ و المجنونِ و المسافرِ و العبدِ و المرأةِ و المرِیض و الأعمِی و من کان علِی رأس فرسخِینِ.[٢]

«خداوند متعال از ِیک جمعه تا جمعۀ دِیگر سِی و پنج نماز را بر مردم واجب کرده است و ِیکِی از اِین نمازها را به جماعت واجب فرموده است و آن عبارت از نماز جمعه است، و وجوب آن را از نُه گروه برداشته است: کودک، پِیر و سالخورده، دِیوانه، مسافر، عبد، زن، مرِیض، کور و آنکه دو فرسخ از محلّ اقامۀ نماز فاصله داشته باشد.»

صحِیحۀ أبِی‌بصِیر و محمّد بن مسلم از حضرت امام جعفر صادق علِیهالسّلام است که فرمودند:

[١]. مصباح الفقِیه، ج ٢، ق ٢، ص ٤٣٩.

[٢]. تهذِیب الأحکام، ج ٣، ص ٢١؛ وسائل الشِّیعة، ج ٧، ص ٢٩٥؛ مصباح الفقِیه، ج ٢، ق ٢، ص٤٤٠.