ترجمۀ صلاة الجمعة - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٣٧ - بررسِی دو جهت سِیاسِی و اخلاقِی در نماز جمعه

حکومت‌هاِی مادِّی و غِیر دِینِیِ دنِیا هِیچ تفاوتِی نداشتند. خداوند متعال در بِیان مقصد و مقصود از حکومت الهِی مِی‌فرماِید:

(لَقَد أَرسَلنَا رُسُلَنَا بِٱلبَيِّنَاتِ وَأَنزَلنَا مَعَهُمُ ٱلكِتَابَ وَٱلمِيزَانَ لِيَقُومَ ٱلنَّاسُ بِٱلقِسطِ).[١]

«ما حقّاً پِیغمبران خود را با ادلّه و بِیّنات و حجّت‌ها و معجزات فرستادِیم و با آنها نِیز کتاب و مِیزان را فرو فرستادِیم؛ تا آنکه مردم به قِسط و عدل قِیام کنند.»

و هم‌چنِین مِی‌فرماِید:

(وَلَقَد أَرسَلنَا مُوسَى بِآِیاتِنَا أَن أَخرِج قَومَكَ مِنَ ٱلظُّلُمَٰتِ إِلَى ٱلنُّورِ وَذَكِّرهُم بِأَيَّىٰمِ ٱللَهِ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰت لِّكُلِّ صَبَّار شَكُور).[٢]

«و هرآِینه به تحقِیق که ما موسى را با آِیات خود فرستادِیم که قوم خود را از تارِیکِی‌ها به نور بِیرون بِیاور! و آنان را به اِیّام خدا متذکّر ساز! به درستِی که در اِین‌باره آِیاتِی است براى هر شخص شکِیبا و شکرگزار.»

مراد از ظلمت در آِیۀ شرِیفه همان شهوات و رِیاسات و شئون دنِیوِیّه و عالم وهم و اعتبار است و مراد از نور همان عالم توحِید و بهجت و انبساط و بهاء و عالم حقاِیق و انوار و عالم ملائکه و ارواح قدسِیّه و عالم جبروت و لاهوت و عالم فناء و احدِیّت مِی‌باشد. و اِین است مراد کلام مولِی الموحّدِین و قطب العرفاء و الأولِیاء و الأنبِیاء و الأوصِیاء امِیرالمؤمنِین علِیهالسّلام در آنجا که مِی‌فرماِید:

و اصطفى سبحانَه من وُلده أنبِیاءَ أخَذ على الوحِیِ مِیثاقَهم و على تبلِیغ الرّسالة أمانتَهم لمّا بدّل أکثرُ خلقه عهدَ الله إلِیهم، فجهِلوا حقَّه و اتّخذوا الأندادَ معه و اجتالتهم الشِّیاطِینُ عن معرفته و اقتطعتهم عن عبادته؛ فبَعث فِیهم رسلَه و واتَرَ إلِیهم أنبِیاءَه لِیستأدوهم مِیثاقَ فطرتِه و ِیُذَکِّروهم مَنسِیَّ نعمته و ِیَحتجُّوا علِیهم بالتّبلِیغ و ِیُثِیروا لهم دفائنَ العقول و ِیُروهم آِیاتِ

[١]. سوره حدِید (٥٧) آِیه ٢٥.

[٢]. سوره إبراهِیم (١٤) آِیه ٥.