ترجمۀ صلاة الجمعة - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ٢٠٧ - طاِیفۀ سوّم رواِیاتِی که دلالت مِینماِید که اقامۀ نماز جمعه از مناصب امام علِیهالسّلام مِیباشد

حدود و نماز جمعه و صدقات.»

اِین رواِیات اگر‌چه ظهور در اختصاص نماز جمعه به امام علِیهالسّلام دارند، امّا به دو جهت نمِی‌توان به اِین ظهور تمسّک نمود:

جهت اوّل: به جهت ضعف سند و ارسال آنها.

جهت دوّم: اختصاص مستفاد از اِین رواِیات فقط به جهت اولوِیّت امام علِیهالسّلام در زمان حضور بر دِیگران نسبت به اِین منصب مِی‌باشد، نه اِینکه اِین مقام مطلقاً به امام علِیهالسّلام اختصاص دارد تا اِینکه بتوان گفت: انعقاد و برپاِیِی آن در فرض غِیبت و ِیا عدم سلطنت اِیشان توسّط غِیر صحِیح نباشد؛ و چقدر بِین اِین دو مقام و موقعِیّت تفاوت و فرق وجود دارد؟!

و سابق بر اِین ذکر شد که امام علِیهالسّلام در تصدِّی تمام امور دنِیوِیّه و دِینِیّه بر دِیگران مقدّم و اولِی بوده و وقتِی که حضرتش ارادۀ امرِی ـاز قبِیل نماز جمعه و ِیا جهاد و ِیا گرفتن خراج و زکاةـ را بنماِید، بر احدِی جاِیز نِیست که بر آن حضرت تقدّم نماِید.

و با وجود اِین بِیان؛ بر فرض استفادۀ اختصاص علِیالاطلاق از اِین رواِیات، ناچارِیم اِین دسته از رواِیات را بر زمان حضور حمل نموده تا بتوان اِین دسته از رواِیات را با رواِیات مطلقه و عموماتِی که صرِیح در وجوب نماز جمعه بر هر فردِی تا روز قِیامت است جمع نماِیِیم.

رواِیت دِیگر رواِیتِی است که از کتاب دعائمالإسلام از امِیرالمؤمنِین علِیهالسّلام نقل شده است که فرمودند:

لا ِیصلُحُ الحکمُ و لا الحدود و لا الجُمُعةُ إلّا للإمامِ أو من ِیُقِیمُه الإمامُ.[١]

[١]. دعائم الإسلام، ج ١، ص ١٨٢، با قدرِی اختلاف؛ جواهر الکلام فِی شرح شراِیع الإسلام، ج١١، ص ١٥٨. لازم به ذکر است که عبارت «أو من ِیقِیمه الإمام» در حاشِیۀ دعائم به رواِیت افزوده شده است. (محقّق)