ترجمۀ صلاة الجمعة - حسینی طهرانی، سید محمد محسن - الصفحة ١٥٢ - وجه دوّم انکار اصل اجماع مُحصَّل

مِیان خصلت‌ها، معلوم بودن آن است به خلاف بقِیّۀ خصال.

و در جواهر آمده است:

«پس بنابراِین عدم ذکر اشتراط نِیابت در عبارت مرحوم مفِید ـقدّس سّرهـ به جهت معلومِیّت آن بوده است؛ همان‌گونه که عدالت را در اوصاف امام جمعه به همِین دلِیل ذکر ننموده است.»[١]

و بطلان اِین کلام صاحب جواهر، واضح و آشکار است.

در ادامۀ اِین مباحث اِین دو بزرگوار [صاحب مفتاحالکرامة و جواهر] عبارت مرحوم مفِید ـقدّس سّرهـ در کتاب إرشاد را نقل نموده و به آن استدلال کرده‌اند که اِیشان قائل به اشتراط وجوب نماز جمعه به حضور امام ِیا منصوب از جانب اِیشان بوده است.

مرحوم مفِید ـقدّس سّرهـ در کتاب إرشاد در باب «ذکرُ طَرفٍ من الدّلائل علِی إمامة القائم بالحقّ محمّد بن الحسن علِیه السّلام» مِی‌فرماِید:

«از جمله دلاِیلِی که بر امامت حضرت قائم عجّل الله تعالِی فرجه الشّرِیف دلالت مِی‌کند آن است که عقل با استدلال صحِیح اقتضا مِی‌کند در هر زمانِی امام معصومِ کاملِی که در احکام و علوم از رعاِیاِی خود غنِی و بِی‌نِیاز بوده موجود باشد؛ چرا‌که مستحِیل است که مکلّفِین از وجود سلطانِی که به‌واسطۀ وجود او به صلاح و رشد نزدِیکتر و از فساد و تباهِی دورتر هستند بِی‌بهره باشند، و تمام کسانِی که داراِی نقصان وجودِی بوده نِیازمند به فردِی هستند که جناِیتکاران را تأدِیب و عاصِیان را به راه صحِیح و سدِید هداِیت نموده و استوار بدارد... .»

تا آنجا که مِی‌فرماِید:

«او اقامهکنندۀ حدود و حماِیتکنندۀ از اصل و اساس اسلام و جمعکنندۀ مردم در روز جمعه و اعِیاد مِی‌باشد.»[٢]

[١]. جواهر الکلام، ج ١١,ص ١٧٥.

[٢]. الإرشاد فِی معرفة حجج الله علِی العباد، ج ٢، ص ٣٤٢.