منهاج البراعة في شرح نهج البلاغة - هاشمى خويى، ميرزا حبيب الله - الصفحة ٦٩ - الترجمة

وَ لا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ‌.

معناه لا تتركوا الاسلام و كونوا عليه حتّى إذا ورد عليكم الموت صادفكم عليه، و انما قال بلفظة النّهى عن الموت من حيث إنّ الموت لا بدّ منه و إنما النّهي في الحقيقة عن ترك الاسلام لأن لا يهلكوا بالانقطاع عن التّمكّن منه بالموت إلّا أنه وضع كلام موضع كلام على جهة التّصرّف و الابدال بحسن الاستعارة و زوال اللّبس و روى عن أبي عبد اللَّه ٧: و أنتم مسلّمون، بالتشديد و معناه مستسلمون لما أتى به النبيّ ٦ منقادون له، و اللَّه الموفّق.

الترجمة

از جمله خطب شريفه آن حضرت است در تنبيه بر تقوى و پرهيزكارى و تزهيد از اين جهان فانى باين قرار كه مى‌فرمايد:

حمد بيقياس معبود بحقّيرا سزاست كه وصل كننده است حمد را بنعمتها، و پيوند كننده است نعمتها را بشكر، حمد مى‌كنيم بر نعماء او همچنان كه سپاس مى‌كنيم بر بلاء او، و طلب اعانت مى‌كنيم از او بر اين نفسهائى كه دير حركت كننده‌اند از آنچه مأمور شده‌اند بأو شتابنده‌اند بسوى آنچه نهى گشته‌اند از آن، و استغفار مى‌كنيم از او از آنچه كه احاطه كرده بأو علم آن، و شمرده است او را كتاب آن علمى كه كوتاه نيست از چيزى، و كتابى كه ترك كننده نيست چيزى را و ايمان مى‌آوريم او را مثال ايمان كسى كه ديده باشد غيبها را بعين اليقين، و واقف بشود بچيزى كه وعده داده شده است از أحوال يوم الدّين، ايمانى كه نفى كند اخلاص آن شرك را از دلها، و زايل نمايد يقين او شكّ را از قلبها، و شهادت مى‌دهيم باين كه نيست هيچ معبود بحقّى بجز خدا در حالتى كه يكتا است شريك نيست او را، و باين كه محمّد بن عبد اللَّه ٦ بنده پسنديده و پيغمبر برگزيده او است، شهادتينى كه بلند مى‌گردانند گفتار پاكيزه را و رفع ميكنند عمل صالح را در حالتى كه سبك نمى‌شود ميزانى كه نهاده شوند آن دو شهادت در او و سنگين نمى‌شود ميزاني كه برداشته شوند آن دو شهادت از آن.