______________________________
ه- محبت آن‌ها موجب نجات است. اين حديث، دلالت بر آن دارد كه محبّت اهل بيت (ع) موجب نجات است و اين معنا مستلزم عصمت آن‌ها مى‌باشد، زيرا اگر از آن‌ها كارى سر زند كه موجب خشم الهى گردد ديگر محبّت و پيروى از آن‌ها هم جايز نبود- چه رسد به وجوب اين محبّت و پيروى و اعتبار آن‌ها به عنوان سبب نجات- و اين بسى روشن و معلوم است.

هر گاه عصمت آن‌ها (ع) به اثبات رسد ديگر در امامت آن‌ها ترديدى باقى نمى‌ماند.

و- هر كه از آن‌ها كناره گيرد گمراه شود. اين حديث دلالت بر هلاكت و گمراهى كسانى دارد كه از اهل بيت (ع) كناره بگيرند. خلفا آشكارا از آن‌ها كناره گرفتند و علماى برجسته ما در كتاب‌هايشان اثبات كردند كه همين موجب ابطال جانشينى آن‌ها از پيامبر ٦ گشت و خلافت آقاى ما امير المؤمنين (ع) را به اثبات رساند.

ز- آن‌ها براى شناخت مؤمن و كافر، ميزان هستند. اين حديث دلالت بر آن دارد كه هر كس از آن‌ها پيروى كند از رستگاران نجات يافته است و هر كه با آن‌ها به مخالفت برخيزد و تركشان كند از كافران زيانكار خواهد بود. پس به سبب آن‌ها و با پيروى از ايشان است كه مؤمن و كافر شناخته مى‌شوند كه اين معنا نيز مقتضى امامت و رياست عامّه آن‌هاست، زيرا آن از شئون عصمت است كه مستلزم امامت مى‌باشد .. و اين پيش‌تر گفته شد.

ح- دلالت اين حديث بر لزوم وجود امام در هر عصر و زمانى. اين حديث دلالت دارد بر لزوم وجود امام معصوم از اهل بيت (ع) در هر زمانى تا روز رستخيز تا امّت در همه اعصار بتوانند بر اين كشتى سوار شوند و با آن از هلاكت نجات يابند. اين حديث نيز گواهى دارد بر صحّت مذهب اهل حق و بطلان مذاهب ديگر، چنان كه پوشيده نيست.» سخن را با بيان چند فايده به پايان مى‌بريم:

اوّل: شيخ طوسى در تلخيص الشافى ٢/ ٢٤٠- ٢٣٩ در حجيّت اجماع اهل بيت (ع) به اين حديث استشهاد مى‌كند.

دوم: دهلوى در «التحفة الاثنى عشرية» پيرامون حديث «اصحابى كالنجوم» و مخالفت آن با «حديث سقيفه» سخن گفته و علّامه حجة سيّد حامد حسين در موسوعه خود: «عبقات الانوار» بدو نيكو پاسخ داده و همان گونه كه در خلاصة عبقات الانوار ٤/ ٣٠٩ آمده مى‌گويد:

«شگفت است از دهلوى كه حديث «اصحابى كالنجوم» را مخالف با «حديث سفينه» مى‌داند با اين كه بر حسب تصريحات حافظان بزرگ طايفه خود او، اين حديثى باطل و جعلى است. او به احاديث فراوانى كه هم كيشان او از پيامبر ٦ روايت كرده‌اند توجهى ننموده است؛ احاديثى كه در آن اهل بيت به نجوم تشبيه شده‌اند و اقتداى امّت به آن‌ها ضرورى شمرده شده است، و از آن جا كه اين احاديث بسيار فراوان است برخى از آن‌ها را در اين جا مى‌آوريم و برخى ديگر را به خواست خدا در جاى مناسب آن ذكر خواهيم كرد.» بنگريد به: همان مأخذ/ ٢٨٣- ٢٧٩.

سپس سيّد حامد حسين- رحمه اللَّه- در همين كتاب ٢٨٩- ٢٨٣ به شبهه ديگرى پاسخ مى‌دهد و آن نياز كشتى است به ستارگان براى يافتن راه. او هفت پاسخ مى‌دهد كه ما برخى از آن‌ها را به عنوان چكيده مى‌آوريم:

«الف: هدف از سوار شدن، نجات است.