کشف الیقین ت آژیر - علامه حلی - الصفحة ٣٩٨ - مبحث بيست و يكم پيرامون اخبار مربوط به آيات نازل شده در حق على(ع) به نقل از جمهور

ابو هريره در باره آيه: وَ نَزَعْنا ما فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ إِخْواناً عَلى‌ سُرُرٍ مُتَقابِلِينَ‌[١]- مى‌گويد: على بن ابى طالب به پيامبر خدا عرض كرد: يا رسول اللَّه! كدام يك از ما دو نفر نزد تو محبوب‌ترين، من يا فاطمه؟ فرمود: فاطمه نزد من محبوب‌تر از تو و تو نزد من عزيزتر از اويى. گويى تو را مى‌بينم كه در كنار حوض كوثرى و مردم [بر كنار از ولايت‌] را از آن دور مى‌كنى و بر اين حوض جام‌هايى است به شمار ستارگان آسمان و تو به همراه حسن و حسين، فاطمه، عقيل و جعفر [در بهشت‌] همچون برادران، رو به روى هم بر اريكه‌هايى نشسته‌ايد [تو با منى و شيعه تو در بهشت. سپس پيامبر ٦ آيه‌ إِخْواناً عَلى‌ سُرُرٍ مُتَقابِلِينَ‌ را خواند] به گونه‌اى كه هيچ يك، پشت ديگرى را نمى‌بيند[٢][٣].

[١] حجر/ ٤٧؛ هر كينه‌اى را از دل‌شان بركنده‌ايم، همه برادرند، بر تخت‌ها رو به روى همند.

[٢] همان.

[٣] شيخ مظفّر در دلائل الصّدق ٢/ ٣٠٣- ٣٠٢ پس از آوردن آيه، بيانى افزون دارد كه به اين حديث مربوط مى‌گردد:

« اين حديث در برگيرنده ويژگى‌هاى ديگرى است كه اقتضاى امامت حضرت( ع) را دارد، و از آن جمله است اين كه حضرت، ساقى حوض پيامبر است و مردم را از آن دور مى‌سازد. ظاهر اين سخن اقتضاى امتياز و برترى بر همه مردم و دست كم برترى او به اين امت را دارد كه بر اين اساس امام خواهد بود. ديگر اين كه شيعه او در بهشت هستند، پس اعتقاد آن‌ها در اين كه تنها او امام است بر حق است. ديگر اين كه مژده بهشت به شخص اوست و اين همان گونه كه گفته شد دليل عصمت و برترى اوست بر شيوخ سه‌گانه كه بشارت آن‌ها به بهشت صحيح نيست و لذا در ميان آن‌ها تنها على( ع) امامت خواهد يافت.».