کشف الیقین ت آژیر - علامه حلی - الصفحة ٣٨٠ - مبحث بيست و يكم پيرامون اخبار مربوط به آيات نازل شده در حق على(ع) به نقل از جمهور

زاذان به نقل از على (ع) در باره آيه: وَ مِمَّنْ خَلَقْنا أُمَّةٌ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَ بِهِ يَعْدِلُونَ‌[١]- مى‌گويد: اين امّت به هفتاد و سه فرقه تقسيم مى‌شود كه هفتاد و دو فرقه در آتشند و يك فرقه در بهشت، و اينان همان كسانى هستند كه خداوند در حقّ آن‌ها فرموده است:

وَ مِمَّنْ خَلَقْنا أُمَّةٌ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَ بِهِ يَعْدِلُونَ‌، و آن‌ها من و شيعيان من هستند[٢][٣].

[١] اعراف/ ١٨١؛ از آفريدگان، گروهى هستند كه به حق راه مى‌نمايند و به عدالت رفتار مى‌كنند.

[٢] بحار الانوار ٣٦/ ١٨٧.

[٣] علّامه مجلسى در بحار الانوار ٣٦/ ١٨٧ روايات گوناگونى را مى‌آورد و در پى آن مى‌گويد:

« آخرين روايتى كه رازى نقل مى‌كند صراحت دارد در تخصيص حقانيت شمارى از امت، و واقعيت نيز همين است آن گونه كه ما در باب پراكندگى امّت، ثابت كرديم، و در كنار هم نهادن اين حديث با حديث ابن مردويه اقتضا دارد كه مقصود از« قوم» آمده در آن على و شيعيان او باشد، و روشن است كه خلفاى سه‌گانه و پيروان سنّى آن‌ها بر پايه جدايى و مخالفت ميان آن‌ها و امير المؤمنين( ع) كه اثبات كرديم از شيعيان على نيستند پس بر باطلند، زيرا حقّ، هيچ گاه در دو جهت مختلف قرار نمى‌گيرد. درنگى بايد.

شيخ مظفّر در دلائل الصّدق ٢/ ٢٨٤ نزديك به همين مفهوم را مى‌آورد و مى‌افزايد:

« اگر على( ع) و پيروان او همان گروه رستگارى هستند كه به حق ره مى‌يابند و بدان بازمى‌گردند بدون ترديد على امام خواهد بود، زيرا نمى‌شود او مأموم و پيرو برخى از شيعيان خود باشد، چه، شيعه به مفهوم تابعان است نه متبوعان.».