کشف الیقین ت آژیر - علامه حلی - الصفحة ١٤٨ - مبحث دوم در جهاد

خداوند، ادّعاى على را تصديق كرد و به ايمان و هجرت و جهاد او گواهى داد[١].

جنگ‌هاى حضرت (ع) مشهور است. ابو اليقظان در باره جنگ بدر مى‌گويد: بدر

[١] شيخ مظفّر در دلائل الصّدق ٢/ ٢٠٠- ٢٠١ در ذيل آيه: يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ[ فتح/ ٢٩].

نزول اين آيه در حقّ امير المؤمنين( ع) مى‌گويد:

« بدون ترديد كسى كه به برآشفته كردن كافران ممتاز باشد ناگزير بايد مصمّم‌ترين و سرسخت‌ترين و برهانى‌ترين و مؤثرترين و داناترين و دانشمندترين مسلمانان باشد و چنين نيست مگر پيامبر و امام».

وى در همين كتاب/ ٢٤٦- ٢٤٧ در بيان بند« فَاسْتَوى‌ عَلى‌ سُوقِهِ‌» در اين آيه مى‌گويد:

« اين دلالت دارد بر جهاد سترگ امير المؤمنين در برابر ديگران، و آن كه جهادش فراوان باشد و بر ديگران فزونى گيرد تا جايى كه اسلام را با شمشير خود اعتدال بخشد نزد خدا به سبب فضلش، شايسته‌تر و محقّ‌تر است براى امامت و از آن جا كه چون نخست، اسلام با شمشير او اعتدال يافت در پايان نيز براى دريافت يارى خدا شايسته‌تر است، و اصول و فروع را بيش‌تر رعايت خواهد كرد».

نيز بنگريد به: الخصائص/ ٢٥٣ و معالم المدرستين ١/ ١٣٧ و دلائل الصّدق ٢/ ٥٥٢- ٥٦٣.