کشف الیقین ت آژیر - علامه حلی - الصفحة ٣٩٠ - مبحث بيست و يكم پيرامون اخبار مربوط به آيات نازل شده در حق على(ع) به نقل از جمهور

درختى است در بهشت كه ريشه آن در خانه على (ع) است و در بهشت خانه‌اى نيست مگر آن كه شاخه‌اى از شاخه‌هاى اين درخت در آن قرار دارد[١][٢].

ابن عبّاس در باره آيه: فَإِمَّا نَذْهَبَنَّ بِكَ فَإِنَّا مِنْهُمْ مُنْتَقِمُونَ‌[٣]- آمده است كه گفته: منظور از مُنْتَقِمُونَ‌ على (ع) است‌[٤][٥].

[١] همان.

[٢] شيخ مظفّر در دلائل الصّدق ٢/ ٢٩٤ مى‌گويد:

« دلالت اين آيه بر امامت امير المؤمنين( ع) از دوروست:

اوّل: اين كه آيه روشن مى‌كند على( ع) اهل بهشت است و پيش‌تر بارها گفته شده است معرفى شخص او به اين كه بهشتى است مقتضى عصمت او و برترى او به ديگران است.

دوم: اين كه يكى بودن خانه پيامبر٦ و ولىّ، دليل آن است كه هر دو همچون جان واحد و در يك منزلت هستند، پس على( ع) برترين و بهترين مردم حتّى انبياست و بر اين پايه، هر آينه امام امّت خواهد بود.

[٣] زخرف/ ٤١؛ و اگر تو را ببريم، از آن‌ها انتقام مى‌گيريم.

[٤] همان.

[٥] ابن بطريق در خصائص/ ١٥٦ مى‌گويد:

« او كسى است كه خداى خبر داده است پس از رفتن پيامبر در جايگاه او خواهد نشست و حقّ الهى را از كافران و مشركان خواهد ستاند و در انتقام كشيدن از دشمنان خداوند شريك پيامبر٦ است و اين موجب بر پا شدن دين خداوند سبحان است و كسى در اين مهم، شريك پيامبر٦ نيست و در جايگاه او نخواهد نشست مگر آن كه به دليل نصّ قرآن كريم در ولاى امّت، جاى او را بگيرد.» شيخ مظفّر در دلائل الصّدق ٢/ ٢٩٦ براى كسانى كه ادّعا كرده‌اند آيه تنها در برگيرنده كافران زمان پيامبر٦ است چنين توضيح مى‌دهد:

« اگر على( ع) همان كسى است كه به مقتضاى اين اخبار، خداوند وعده داده است پس از پيامبر به وسيله او انتقام كشد پس او همان امام خواهد بود، زيرا نشستن در جايگاه پيامبر در امورى كه در عملكرد خلفا و امامان مناسب‌تر است در امامت او آشكار و هويداست، و اگر بپذيريم كه آيات براى كافران نازل شده است پس متجاوزان به حقّ امير المؤمنين( ع) نيز از اين دسته خواهند بود، چه، امامت او را انكار كردند و امامت از اصول دين به شمار مى‌آيد، به علاوه آن كه پيامبر٦ فرموده است:« جنگ با تو جنگ با من است»، و خداوند در قرآن كريم آورده است: مَنْ يَرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ‌ ... الآيه پس اين آيه در حقّ على( ع) و كسانى نازل شده است كه با او جنگيده‌اند، به علاوه اين كه دلايل ديگرى نيز در ميان است كه به كفر آن‌ها دلالت مى‌كند و لو حكما.».