کشف الیقین ت آژیر - علامه حلی - الصفحة ٣٩١ - مبحث بيست و يكم پيرامون اخبار مربوط به آيات نازل شده در حق على(ع) به نقل از جمهور

انس در باره آيه شريفه: مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيانِ‌[١]- مى‌گويد كه مقصود على (ع) و فاطمه (س) است، و آيه‌ يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجانُ‌ در حقّ حسن و حسين نازل شده است.

[ابن عبّاس مى‌گويد: على (ع) و فاطمه (س) است و مقصود از بَيْنَهُما بَرْزَخٌ‌ پيامبر ٦، و مراد از: يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَ الْمَرْجانُ‌ حسن و حسين- صلوات اللَّه عليهم هستند][٢][٣].

[١] الرّحمن/ ١٩؛ دو دريا را پيش راند تا به هم رسيدند.

[٢] همان، ١/ ٣٢٤- ٣٢٣.

[٣] شيخ مظفّر در دلائل الصّدق ٢/ ٢٠٥ مى‌گويد:

دلالت اين سخن بر مفهوم مورد نظر ما آشكار است، زيرا خداوند سبحان، على را به سبب فراوانى علمش به دريا مانند كرده است و در سخن خداوند و گواهى او به بنده‌اش، زياده گويى راه ندارد، پس او امير المؤمنين خواهد بود با امتيازهايى انكار نشدنى بر كسى كه مفهوم« أبّ» و« كلالة» را نمى‌داند و كسى كه بانوان، فقه از او بيش‌تر مى‌دانند، پس او همان امام خواهد بود.

امّا اين كه پيامبر٦ به برزخ و فاضل ميان على و فاطمه تشبيه شده است از آن روست كه ايشان، هدايت‌كننده آن دو هستند و لا جرم آن دو به سبب عصمتشان، از پيامبر پيروى مى‌كنند و هيچ يك بر حقّ ديگرى تجاوز نمى‌كند و اراده على و فاطمه به دو دريا نزديك‌تر و شبيه‌تر است كه اگر ظاهر آن دو مورد نظر باشد براى خروج لؤلؤ و مرجان از آن دو به توسّع نيازمنديم، زيرا چنان كه گفته شده است لؤلؤ و مرجان از يكى از آن دو بيرون مى‌آيد.» علّامه مجلسى در بحار الانوار ٣٧/ ٩٧ مى‌گويد:

« شگفتى ندارد كه على و فاطمه دو دريا باشند، زيرا فضل‌شان گسترده و خيرشان فراوان است و بحر به سبب گستردگى« بحر» ناميده شده است.».