سبب فضيلتى كه خداوند تو را بدان ارج نهاد ميهمان تو گشت. با ما سخن بگو پيرامون آمدنت با على (ع). او گفت: من براى شما دو نفر سوگند مى‌خورم كه پيامبر ٦ در همين خانه‌اى بود كه شما دو نفر هستيد. در خانه، تنها پيامبر بود و على در سمت راست او نشسته بود و من در سمت چپ او قرار داشتم و انس در برابر او ايستاده بود كه ناگاه در تكان خورد. [پيامبر ٦ فرمود: ببين چه كسى پشت در است.] انس به سوى در رفت و گفت: اين عمّار بن ياسر است. حضرت ٦ به انس فرمود: بگشاى در را براى عمّار پاك و پاكيزه.

انس در را براى عمّار گشود و عمّار وارد شد و به پيامبر ٦ سلام كرد. پيامبر به او خوشامد گفت و فرمود: پس از من در ميان امّتم، مصيبتى پيش خواهد آمد تا جايى كه چكاچك شمشير آن‌ها به گوش خواهد رسيد و يك ديگر را خواهند كشت و هر يك از ديگرى كناره خواهد گرفت. پس هر گاه وضع را چنين ديدى بر تو باد به سوى اين طاس على بن ابى طالب بروى كه اينك در سمت راست من نشسته است. اگر همه مردم به يك وادى روند و على به يك وادى، به وادى على برو و از مردم كناره بگير. همانا على تو را از هدايت باز نگرداند و به نابودى رهنمونت نشود. اى عمّار! فرمانبرى از على فرمانبرى از من است و فرمانبرى از من، فرمانبرى از خداست‌[١].- امّا خوارج همچون تير از كمان از دين خارج شدند. هنگامى كه امير المؤمنين (ع) از صفّين‌[٢] و گماشتن حكمين به كوفه بازگشت در حالى به سر مى‌برد كه منتظر بود مدّت‌

[١] شرح نهج البلاغه، ابن ابى الحديد ٢/ ٢٠٦ و ٤/ ١٣ و پس از آن+ تذكرة الخواص/ ٨٠.

[٢] اسكافى پس از بيان باقى ماندن هارون در ميان بنى اسرائيل پس از موسى( ع) و مبتلا شدن او به فتنه سامرى و همانندى گرفتارى او با على بن ابى طالب( ع) مى‌گويد:« گرفتارى حضرت( ع) در روز صفّين چونان گرفتارى هارون است با بنى اسرائيل».

همين سخن كوتاه، شما را بس است تا بدانيد حضرت( ع) آن شايستگى را داشته است تا منزلتش نزد پيامبر٦ در اسم و معنى چونان منزلت هارون باشد نزد موساى مصطفى( ع).

پس درنگ كنيد در مناقب امير المؤمنين( ع) كه ما مسلمانان آن را توصيف مى‌كنيم تا بر برترى او بر جهانيان آگاهى يابيد و بدانيد كه او از همه صدّيقان بالاتر بوده است و بر تمامى مجاهدان فضيلت دارد.

بنگريد به: المعيار و الموازنه/ ١٨٧.