کشف الیقین ت آژیر - علامه حلی - الصفحة ٢٧٨ - مبحث دهم در اين كه پيامبر، على(ع) را امير المؤمنين مىخوانده است

در كتاب مناقب ابن مردويه‌[١]- به نقل از عبد اللَّه بن عبّاس آمده است كه گفت: على (ع) در حالى بر پيامبر ٦ وارد شد كه نزد عايشه نشسته بود [پس حضرت ميان عايشه و پيامبر نشست‌].

پس پيامبر بر پشت عايشه زد و فرمود: بس كن و با آزار رساندن به او به من آزار نرسان كه او امير مؤمنان و سرور مسلمانان و جلودار پيشانى سپيدان حجله‌نشين است. به روز رستاخيز بر صراط مى‌نشيند و اولياى خود را به بهشت و دشمنانش را به دوزخ در مى‌آورد.

در كتاب مناقب‌[٢]- به نقل از رافع غلام عايشه آمده است كه گفت: من غلام عايشه بودم‌

[١] احقاق الحق ٤/ ١٨، به نقل از مناقب ابن مردويه.

[٢] اليقين از ابن طاوس/ ١٤، به نقل از مناقب ابن مردويه كه در آن قدرى اختصار به چشم مى‌خورد. آغاز سند او چنين است:« عن ابى رافع». در صفحه ٤١ آن نيز همين است جز اين كه آن را از كتاب معرفت، نوشته ابراهيم ثقفى صاحب كتاب الغارات نقل مى‌كند و در آن اختلاف‌هايى ناچيز به دور از اختصار ديده مى‌شود.

آغاز سند او چنين است:« عن نافع ...».