خواهى جنگيد چنان كه من بر سر تنزيل قرآن جنگيدم، و به على فرمود: تو براى من همچون هارونى براى موسى [مگر آن كه پس از من پيامبرى نيست‌]، و به او فرمود: من با هر كه با تو صلح كند صلح مى‌كنم و با هر كه با تو بجنگد مى‌جنگم، و به او فرمود: تو ريسمان استوار الهى هستى، و نيز فرمود: تو پس از من هر آن چه را كه بر ايشان مشتبه گردد روشن مى‌كنى. نيز فرمود: تو پس از من امام و سرور زنان و مردان مؤمن هستى. نيز فرمود: تو همان كسى هستى كه خداوند در حقّ تو آيه: وَ أَذانٌ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ إِلَى النَّاسِ يَوْمَ الْحَجِّ الْأَكْبَرِ[١]- را نازل كرد. نيز فرمود: تو در پيش‌گيرنده سنّت من و مدافع آيين منى. نيز به على فرمود: من نخستين كسى هستم كه در روز قيامت زمين برايم شكافته مى‌شود و سر از گور برمى‌دارم و تو همراه منى. نيز فرمود: من نزد حوض كوثرم و تو همراه من. نيز فرمود: من نخستين كسى هستم كه به بهشت درمى‌آيد و تو همراه من هستى با حسن و حسين و فاطمه. نيز فرمود: خداوند به من وحى كرد كه در ميان مردم پرده از فضيلت تو برگيرم و من در ميان مردم چنين كردم و آن به مردم رساندم كه خداوند، مرا مأمور رساندنش كرده بود. نيز فرمود: بپرهيز از كينه‌هايى كه در سينه‌ها براى تو نهفته است و آشكار نشود مگر پس از مرگ من، آنان كسانى هستند كه خدا و نفرين‌كنندگان نفرينشان مى‌كنند و سپس پيامبر گريست. عرض شد: چرا مى‌گرييد يا رسول اللَّه! فرمود: جبرئيل به من خبر داد كه آن‌ها به على ستم مى‌كنند و از حقّش باز مى‌دارند و به جنگ با او مى‌پردازند و فرزندانش را مى‌كشند و پس از او به فرزندانش ستم مى‌كنند. جبرئيل از سوى خداوند عزّ و جلّ به من خبر داد كه اين ستم به هنگام ظهور قائم‌شان از ميان مى‌رود و سخن آن‌ها رواج مى‌يابد و امّت بر محبّت ايشان همداستان مى‌گردند و دشمنان‌شان كاستى مى‌گيرد و متنفّران از آن‌ها خوار مى‌شوند و ستايشگران‌شان رو به فزونى مى‌نهد و اين زمانى است كه سرزمين‌ها دگرگون شود و بندگان، ضعيف شوند و ديگر اميد گشايش نبرند، در اين هنگام قائم آن‌ها ظهور مى‌كند.

سپس پيامبر ٦ فرمود: نام او همچون نام من و نام پدرش همچون نام پدر من است.

او از فرزندان دختر من فاطمه است كه خداوند به سبب آن‌ها حق را آشكار مى‌سازد و

[١] توبه/ ٣؛ در روز حجّ بزرگ از جانب خدا و پيامبرش به مردم اعلان مى‌شود.