کشف الیقین ت آژیر - علامه حلی - الصفحة ٣ - پيشگفتار

پيشگفتار

سپاس از آن اللَّه، پرونده جهانيان و درود خدا بر آقاى ما محمّد و خاندان پاكش، به ويژه بر ذخيره خدا، و نفرين الهى بر تمامى دشمنان ايشان.

١- انديشه درست براى پايايى دين و دور كردن تحريف از آن و استوارى امّت و به كنار داشتن انحراف از آن، اقتضا دارد خليفه‌اى گمارده شود و جانشينى قرار داده گردد كه در علم و عمل، از گناه و لغزش، پاك باشد، و اگر اين عصمت و پاكى در ميان نباشد آن جانشين يا خليفه، ستم پيشه خواهد بود، چرا كه خداوند مى‌فرمايد: وَ مَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ‌،[١]- لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ‌[٢]-.

بر اين اساس از قرآن استفاده مى‌شود كه امامت، پيمانى خدايى است كه خداوند كسى را كه اين پيمان بر دوش او نهاده مى‌شود به پيامبر معرفى مى‌كند، چونان ديگر اوامر و احكام كه به آگاهى پيامبر مى‌رساند و اين چنان است كه مكتب اهل بيت بدان باور دارد.

خداوند تبارك و تعالى در حقّ پيامبرش مى‌فرمايد: وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى‌، إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى‌،[٣]- و در حق اهل بيت مى‌فرمايد: إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً[٤]-.

عبد اللَّه بن جعفر بن ابى طالب در روايتى مى‌گويد: «چون پيامبر اكرم ٦ فرود آمدن آيه را نزديك ديد، فرمود: «بخوانيد به سوى من، بخوانيد به سوى من»، صفيّه عرض‌

[١] بقره/ ٢٢٩؛ ستمكاران از حدود خدا تجاوز مى‌كنند.

[٢] همان/ ١٢٤؛ پيمان من ستمكاران را در بر نگيرد.

[٣] نجم/ ٣ و ٤؛ و سخن از روى هوى نمى‌گويد. نيست اين سخن جز آن چه بدو وحى مى‌شود.

[٤] احزاب/ ٣٣؛ همانا خداوند مى‌خواهد هر گونه پلشتى را از شما اهل بيت دور كند و پاك، پاكتان گرداند.