آية اللَّه العظمى سيد شهاب الدين حسينى مرعشى نجفى- قدّس سرّه- بر اين كتاب حواشى ارزشمندى زده است كه در چند جلد قطور به همراه اين كتاب به چاپ رسيده است- سعى جميل او مشكور درگاه كبريايى باد-.

علّامه شيخ عبد الحسين امينى، درگذشته به سال ١٣٩٠ ه. ق در دائرة المعارف ارزشمندش: «الغدير في الكتاب و السنّة و الادب» به بحث پيرامون حديث غدير در قرآن و سنّت و ادبيّات مى‌پردازد. او در اين كتاب، شاعران و نويسندگانى را يادآور مى‌شود كه «غدير» را در گستره سده‌هاى پياپى از صدر اسلام تا هم اينك در شعر و نثر خود آورده‌اند. علّامه امينى به اين مهم هم بسنده نكرده است و در دائرة المعارف خود پژوهشهاى علمى، دينى و تاريخى را پيرامون فضايل على (ع) و امامت بلا فصل او مورد تحقيق قرار داده است، و هر پژوهشگرى كه در جستجوى يافتن حقيقت ناب است از آگاهى و بررسى اين دائرة المعارف بى‌نياز نيست.

از نويسندگان ديگر، يكى نيز مؤلّف همين كتاب، درگذشته به سال ٧٢٦ ه. ق است كه در قرن خود و بلكه در همه قرون از اعلام علماى شيعه به شمار است. او در كتابى كه اينك پيش روى شماست: «كشف اليقين في فضائل امير المؤمنين (ع)» فضايل على (ع) را از منابع عامّه به ارمغان نهاده است.

٧- مؤلّف «كشف اليقين»، همان گونه كه بيان شد حسن بن يوسف بن مطهّر حلى (٦٤٨ ق- ٧٢٦ ق) است. علّام العلوم، سيد محمّد مهدى بحر العلوم- رحمه اللَّه- در رجالش او را «علّامه جهان و افتخار بنى بشر و بزرگ‌ترين علما در شأن و برترين ايشان در برهان و ابر باران‌خيز فضيلت و درياى علمى مى‌نامد كه كرانه‌اى ندارد و علومى را كه در ميان مردم پراكنده بوده گرد آورده است و به فنونى احاطه يافته كه به سنجه در نمى‌آيد. او در سده هفتم، ترويج دهنده شريعت و رئيس علماى شيعه بوده است بى‌هيچ نزاعى. او در هر علمى كتاب‌ها نگاشته و خداوند در هر پديده‌اى سرچشمه‌اى بدو بخشيده است.

او سامان بخشنده فقه تلقّى مى‌شود كه در درياى آن ژرفكاوى كرده است ... و براى دريافت مفاهيم اصولى و رجالى همگان به سوى او كوچ مى‌كنند و آرزوها نزد او برند و او را بايد صاحب فن و لگام دار اين علوم دانست، و در منطق و كلام هم كه شيخ الرئيس و