کشف الیقین ت آژیر - علامه حلی - الصفحة ٣٤٥ - مبحث بيستم پيرامون همسر امام(ع)

عبد اللَّه بن مسعود[١]- مى‌گويد: پيامبر ٦ فرمود: همانا فاطمه (س) عفّت خويش را پاس داشت و خداوند متعال، نسل او را بر آتش حرام گرداند.

پيامبر ٦ مى‌فرمايد:[٢]- دخترم را فاطمه ناميدم، زيرا خداوند عزّ و جلّ او و دوستدارانش را از آتش گرفته است چنان كه نوزاد را از شير مى‌گيرند.

پيامبر ٦ مى‌فرمايد:[٣]- چون روز رستخيز فرا رسد منادى از آن سوى پرده ندا در مى‌دهد كه: اى جماعت! چشمان خويش فرو هليد و سرهاتان به زير اندازيد كه فاطمه (س) دخت پيامبر آهنگ گذر از صراط را دارد.

ابن عبّاس‌[٤]- مى‌گويد: پيامبر اكرم ٦ فاطمه (س) را فراوان مى‌بوسيد. عايشه به پيامبر ٦ عرض كرد: يا رسول اللَّه! تو فاطمه (س) را زياد مى‌بوسى‌[٥].- پيامبر ٦ فرمود: جبرئيل در شب معراج مرا به بهشت درآورد و مرا از همه ميوه‌هاى بهشتى خوراند، پس آبى در كمر من پديد آمد و با خديجه همبستر شدم و او فاطمه (س) را باردار شد و من هر گاه به آن ميوه‌ها اشتياق مى‌يابم فاطمه (س) را مى‌بوسم و بدين ترتيب بوى ميوه‌هايى را استشمام مى‌كنم كه آن‌ها را خورده‌ام.

عايشه‌[٦]- مى‌گويد: پيامبر ٦ بيمار شد و فاطمه (س) نزد حضرت ٦ آمد و خود را روى پدر افكند، پيامبر ٦ در گوش او نجوايى كرد و فاطمه (س) گريست. فاطمه (س)

[١] مناقب ابن مغازلى/ ٣٥٣، ح ٤٠٣.

[٢] همان/ ٦٥، ح ٩٢.

[٣] همان/ ٣٥٥، ح ٤٠٤.

[٤] همان/ ٣٥٧، ح ٤٠٦.

[٥] همان.

[٦] همان/ ٣٦٢، ح ٤٠٨.