کشف الیقین ت آژیر - علامه حلی - الصفحة ٢١ - اوصاف آن حضرت از لسان مبارك پيامبر

سيد هاشم بن اسماعيل بن عبد الجواد توبلى كتكانى بحرانى، در گذشته به سال ١١٠٧، در دائرة المعارف شگفت خود «غاية المرام و حجة الخصام في تعيين الامام من طريق الخاصّ و العام».

علّامه تهرانى مى‌گويد: در اين كتاب احاديث هر دو فرقه در فضايل امير المؤمنين و امامان معصوم (ع) و امامت ايشان وجود دارد كه در نزديك به هشتاد هزار بيت در دو مقصد ترتيب يافته است. مقصد اوّل در تعيين امام و تصريح بر اوست و در آن شصت و هفت باب است و مقصد دوم در توصيف امام است به نص كه در آن دويست و چهل و شش باب به چشم مى‌خورد و در پايان آن فصلى است در فضايل امير المؤمنين (ع) از دو طريق در يك صد و چهل و چهار باب»[١].- سيد مير حامد حسين بن سيّد محمّد قلى موسوى هندى كهنوى، در گذشته به سال ١٣٠٦ ه، در كتاب بزرگش «عبقات الانوار في امامة الائمة الاطهار.» اين نويسنده- رضى اللَّه عنه- كتابش را به دو شيوه نگاشته است:

«نخست: آياتى كه امامت بلا فصل امير المؤمنين على (ع) را پس از پيامبر اكرم ٦ به اثبات مى‌رساند. وى در اثبات اين مطلب به كتب جماعت و تفاسير ايشان تكيه كرده است.

دوم: احاديثى كه در اثبات امامت امير المؤمنين على (ع) دلالتى آشكار دارند و از سندى متواتر برخوردارند. شمار اين احاديث دوازده است»[٢]- قاضى سيد سعيد نور اللَّه حسينى مرعشى شوشترى، به شهادت رسيده در سال ١٠١٩ ه در كتاب ماندگارش «احقاق الحق و ازهاق الباطل.» «او در اين كتاب سخنان قاضى فضل بن روزبهان در كتابش با نام «ابطال نهج الباطل» را كه در ردّ كتاب علّامه حلّى «نهج الحق» نوشته تخطئه مى‌كند و سخن درست را آشكار ساخته و به بزرگترين پاداش و اجر رسيده است.»[٣]-

[١] الذريعه/ ١٦- ٢١.

[٢] مقدّمه« العبقات»، سيد على حسينى ميلانى/ ١٦- ١٧.

[٣] الذريعه ١/ ٢٩٠.