سمهودى در تنبيهات الذكر الخامس مى‌گويد: «دوم: اين سخن پيامبر ٦ است كه فرمود: اهل بيت من در ميان شما همچون كشتى نوح است در ميان قومش و چگونگى آن هم چنين است كه كسانى از قوم نوح (ع) نجات يافتند كه بر كشتى سوار شدند و قبلا آمده است كه پيامبر در توسّل به ثقلين يعنى كتاب خدا و خاندانش ٦ تشويق مى‌كرده است و اين كه اين دو هرگز از هم جدا نشوند تا آن كه بر سر حوض كوثر بر حضرتش ٦ وارد آيند، و اين كه پيامبر ٦ در برخى طرق فرموده است: خداوند لطيف و خبير مرا آگاه كرده است و اين رستگارى را براى آن‌ها اثبات نموده است و اهل بيت را موجب رسيدن به اين نجات مقرّر فرموده است و بدين ترتيب اين تمسّك كمال مى‌يابد. نتيجه تشويق به آويختن بر ريسمان ايشان و محبّتشان و بزرگداشتشان، شكر نعمت بزرگ ارجمندشان ٦ و فراگيرى هدايت علماى ايشان و محاسن اخلاقى و رفتارى آن‌هاست. پس هر كه آن را بگرفت از ظلمات مخالفت رهايى يافت و شكر نعمت‌هاى فراوان را گزارد و هر كه از آن كنار كشيد در درياى كفران و امواج طغيان غرق شد و آتش را بر خود واجب گردانيد» [جواهر العقدين‌].

ابن حجر مى‌گويد: «وجه تشبيه آن‌ها به كشتى در آن چه بيان شد چنين است كه هر كس ايشان را دوست بدارد و براى سپاس‌گزارى از بزرگ ارجمندشان ٦ بزرگشان شمارد و هدايت علمايشان را كسب كند از ظلمت مخالفت‌ها بركنار ماند و هر كه از آن كناره گيرد در درياى كفران نعمت‌ها غرق گردد و در ناكجاآبادهاى طغيان به نابودى رسد» [الصواعق المحرقه/ ٩١].

ج- دلالت اين حديث بر برترى آن‌ها. اين حديث دلالت دارد بر برترى مطلق اهل بيت (ع) بر مردمان ديگر، زيرا اگر كسى از آن‌ها برتر مى‌بود تا با آن‌ها همسنگ بود پيامبر ٦ دستور مى‌داد از آن‌ها پيروى كنند و در غير اين صورت لازم مى‌آيد كه امّت خود را فريفته باشد و دور است كه حضرتش ٦ چنين كند.

گروهى از بزرگان علماى اهل سنّت- همان گونه كه بيان شد- به دلالت اين حديث بر اين نكته تصريح كرده‌اند.

د- دلالت اين حديث بر ضرورت محبّت ايشان. اين حديث دلالت مطلق دارد بر وجوب محبّت اهل بيت (ع)، و وجوب محبّت دليل است بر وجوب عصمت و برترى آن‌ها و دنباله روى از ايشان، چنان كه به تفصيل در جلد مربوط به آيه مودت، آن را بيان كرده‌ايم، و اين‌ها همه مستلزم امامت است.