ولايت، رهبري، روحانيت - حسيني بهشتي، سيد محمد - الصفحة ٤٥
در صلاحيت امام، در صلاحيت آن گروهى كه اين گروه، اين دسته، يا اين امت را هدايت مىكند. فرد يا جناح حق بستن چنين قراردادى را با بيگانه ندارد. اگر فرد يا جناحى به چنين كارى دست زد از نظر ايدئولوژى اسلامى جرم است.
آيا يك فرد يا يك گروه از مردم رومانى حق دارند قراردادى با مردم هلند يا با دولت هلند يا با امت هلند يا با يك گروه از هلنديها منعقد كنند؟
و آيا اگر آنها چنين قراردادى را منعقد كنند، از نظر قوانين و نظام اجتماعى رومانى جرم نيست؟ هست! آفت و خطر است. چرا؟ براى اينكه فرد يا جناح معمولا آن احاطه سياسى و اجتماعى را به مسائل ندارد؛ لذا كلاه سرش مىرود و به خدمت ديگران درمىآيد. اما اگر چنين قرارداد همكاريى را رهبرى اينها با بيگانه ببندد، چنين خطرى در كار نيست.
بنابراين، «مگر» اول اينكه: مگر امامت و رهبرى امت، يا دسته يا تشكيلات و گروه، صلاح نهضت و صلاح امتش را در آن بداند كه در چهارچوبى معين با فرد يا گروهى غيرمسلمان قرارداد همكارى داشته باشد؛ زمانش معين، ميدان عملش معين، شكل بهرهبردارىاش معين، همهچيزش معين. اين قرارداد هيچ اشكالى ندارد و در اين زمينه اصلا سؤال نشود. پيغمبر اكرم، صلوات اللّه و سلامه عليه، در طول نهضت اسلام قراردادهاى متعددى از اين قبيل با گروههاى گوناگون دارد. اين «مگر» اول. اين قلمرو، قلمرو سياست خارجى است. تصميم گيرنده در اين قلمرو نه فرد است نه جناح، بلكه امامت امت، يا امامت گروه است.