است كه، اولا: روحانى بايد همه آن نقش‌هاى گذشته را حفظ كند. حوزه‌ها بايد محل درس خواندن و درس گفتن و تحقيق كردن باشد. بيان و قلم روحانيت بايد همچنان نافذ باشد و روزبه‌روز نافذتر. طلاب جوان عزيز! براى ياد گرفتن، سخن گفتن بهتر و نافذتر و نوشتن رساتر و بليغ‌تر بايد وقت صرف كنيد. مى‌دانيد بيان بليغ و نوشته بليغ كدامست؟ فقط الفاظ نيست. بلاغت به الفاظ ارتباطى ندارد. فصاحت بيشتر به الفاظ ارتباط دارد. بلاغت به اين است كه، شما بايد دائما در فرهنگ معنوى و اخلاقى و سياسى و اجتماعى روز، حضور داشته باشيد. بايد بدانيد امروز جوانها چه كتابهايى را مى‌خوانند، چه سئوالاتى برايشان مطرح است، توده مردم چه سئوالاتى برايشان مطرح است. حتى اين كافى نيست. روحانى اگر مى‌خواهد در نقش امامت و پيشوايى نقش ايفا كند بايد دو روز و سه روز و ده روز و يك ماه و يك سال هم از جامعه‌اش جلوتر باشد. بايد دور هم بنشينيد بحث كنيد، كه مسئله‌اى كه فردا براى مردم ما مطرح مى‌شود كدامست تا ما امروز جواب آن را آماده كنيم. مسئله دينى، اعتقادى، علمى، اخلاقى، اجتماعى، سياسى، تربيتى، اقتصادى و هر گونه مسئله ديگر. روحانيت عزيز! تو همچنان عزيزى. نگران نباش. مى‌كوشند تا تو را از آن مقام رفيعى كه با تواضع و فروتنى، خدمت، ايمان و عمل صالح بدست آورده‌اى فرو آورندت، ولى بدان! اگر در راه خدا باشى و با خدا باشى و در خط خدمت صادقانه به خلق خدا بمانى، خدا اين منزلت را براى تو تضمين كرده است؛ تو همچنان الگوى ايمان و عمل صالح بمان؛