كه وسطش خوانديم، درباره‌اش كار كرديم هميناست كه بايد امكانات زندگى و امكانات كار در اين‌جامعه طورى تقسيم شود كه همه مردم ما احساس عدالت اقتصادى و اجتماعى كنند و الا يا شعار، مسائل حل نمى‌شود. بنده هم اينجا خدمتتان اين را مى‌گويم، تكرار هم مى‌كنم كه: من به اين مسئله اهميت فوق العاده مى‌دهم. چندين ماه است مكرر اين را مطرح كرده‌ام بحث‌هايش آن هم گاهى شروع شده ولى به علت گرفتارى‌ها يا احيانا كم‌توجهى‌هاى بعضى‌ها خوب جلو نرفته ولى اين بار كه شروع كرده‌ايم صريحا اين را گفته‌ام كه: تا اين مسئله حل نشود ساير مسائل انقلاب ما حل شدنى نيست. باز هم تكرار مى‌كنم تا مسئله تقسيم عادلانه و برادرانه امكانات زندگى در اين كشور بر همه مردم، و امكانات كار بر همه مردم حل نشود ساير مسائل انقلاب ما حل شدنى نيست.

پيغمبر اكرم صلواة الله و سلامه عليه، وقتى از مكه به مدينه آمد و سيل مهاجران روانه مدينه شدند چه‌چيز مقرر كرد؟ مگر مقرر نكرد كه عقد اخوت بسته شود يك مهاجر و يك انصار باهم برادر باشند و بعد آنچه دارند برادرانه باهم مصرف كنند؛ ما الان درست در يك چنين زمانى هستيم؛ بايد ميزان مصرف كل جامعه متناسب با توليد واقعى كل جامعه باشد. اما اين يك مصراع، يك فرد از اين بيت است، فرد دوم و مصراع دوم اين است كه بايد اين توليد كل بر همه جامعه تقسيم شود. الان يك ميليون، دو ميليون، سه ميليون، جامعه، نيمى از توليد را مصرف مى‌كنند و ٣٣ ميليون ٣٤ ميليون ديگر را نيم ديگر، اين قابل دوام نيست، اين عادلانه‌