ولايت، رهبري، روحانيت - حسيني بهشتي، سيد محمد - الصفحة ٢٧٥
نكته مهم تجليل كند خودش را گول زده؛ تاريخ كه گول نمىخورد! روشنبينان تاريخ، در بند حرف اين آقا و آن آقا و اين گروه و آن گروه نيستند. آنها مطمئنا مىتوانند با اين همه نشانههاى گويا و زنده بفهمند كه در اين مملكت در طول اين بيست سال چه گذشت است. اما ما نبايد اجازه بدهيم كه امروز هم عدهاى از مردم ما فريب بخورند. ما نبايد اجازه بدهيم كه امروز هم امر بر نوجوانهاى ما، جوانهاى ما، معلمين ما، فرهنگيان ما، دانشجويان ما و دانشگاهيان ما مشتبه شود و خيال كنند يك مبارزه طبقاتى در ايران به وجود آمد و طبقهاى بر ضد طبقه ديگر شوريد. اين دروغ است؛ يك دروغ بزرگ! يك دروغ به تاريخ، يك خيانت به شهيدان، يك خيانت به آنها كه در طول اين سالها رنجها بردند. ما نبايد منتظر اين بنشينيم كه تحليلگران تاريخ در آينده بيايند اين دروغ را بيان كنند. ما بايد از همه كسانى كه بافت واقعى اين انقلاب را مىشناسند، بخواهيم كه متعهدانه اين دورغ را برملا كنند. برادران عزيزى كه در طول اين سالها در صحنهها حضور داشتيد و اكنون برخى از شما را اينجا مىبينم! شما همه وقتتان را الان داريد صرف كار مىكنيد. مبارك باد بر شما اين عشق و اين پشتكار كه مسئوليتها را با جان و دل قبول كردهايد و كار و خانه و زندگى را رها كردهايد و باز هم دنبال تداوم انقلاب هستيد! اما به شما عرض كنم، بر همه شما لازم است حداقل ماهى يك بار يا دو بار به همين مساجد، به ميان همين مجامع بياييد و با مردم باشيد. ده نفر باشد يا ده هزار نفر، فرقى نمىكند. براى ما انسان، انسان است. براى ما يك انسان، امت است.