خيانت و ضربت دشمنان ديگر سنگين‌تر، و عقاب و عذاب و كيفر دنيا و آخرتش بر ما گرانتر خواهد بود. روحانيت عزيز، علماى اسلام، در هر خدمتى هستيد و هستيم، سخت مراقب اين نكته باشيم.

البته جريانى پيش آمده و يك مقدار، به اندازه يك گوشه، براى ما مشكل ايجاد كرده است. ولى اين مشكل را با همت و حضور و هميارى و همكارى شما ان شاء الله حل خواهيم كرد. مشكل اين است كه تا موقع شهادت مرحوم آيت اللّه استاد مطهرى ما همين چيزهايى را كه گفتم كاملا مى‌توانستيم رعايت كنيم. من با همان كيفيتى كه قبلا مى‌آمدم و مى‌رفتم، مى‌آمدم و مى‌رفتم و محافظ و مراقبى هم نمى‌خواستم. خيلى راحت و آسان و بى‌ريا و بدون هيچ‌گونه قيدى و بدون هيچ‌گونه امر اضافى آمد و شد مى‌كرديم. در خانه ما مسلحى نبود، در كنار خانه ما مسلحى نبود، در اتاق ما مسلحى نبود، تنها مى‌رفتيم و مى‌آمديم. پس از شهادت ايشان و ترور ايشان، شما امت در تشيع جنازه ايشان فرياد كشيديد كه امنيت اينها بايد تأمين شود! شما فرياد كشيديد و امام امر فرمود كه بايد از اينها مراقبت كنيم. بنده خودم را مى‌گويم؛ من چيزى نيستم كه بخواهند از من مراقبت بكنند. ولى خوب، بالاخره فعلا اينطور كه شما مى‌گوييد بايد مراقبت كنند. بنابراين، در رفت و آمدهايمان دو يا سه يا چهار پاسدار با اسلحه همراه ما هستند. در خانه چند پاسدار هستند. در خانه را پاسدار باز مى‌كند. اين براى ما سوهان روح است. اين پاسدارها چنان جوانهاى خوبى هستند كه من با تمام قلب آنها را دوست دارم. آنها هم نسبت به من‌