داد كه براى انجام وظيفه‌اى كه به عهده آنها قرار مى‌گيرد آماده شوند؛ ولى انجام پاره‌اى از آنها كارى بدين پايه ساده و آسان نيست. مثلاا به عهده گرفتن مواد يك و دو و قسمتى از مواد سه و چهار و پنچ متوقف بر كسب معلومات بسيار وسيع و دامنه دارى از علوم اسلامى است. مخصوصا براى مواد يك و دو بايد متخصصان ورزيده و متبحر تربيت شوند، زيرا اظهار نظر در مسائل اسلامى چه در فقه و چه در رشته‌هاى ديگر، كار فنى، پيچيده و دشوارى است. آنچه امروز در ميان مردم، مخصوصا تحصيل‌كردگان رشته‌هاى مختلف علوم ديگر رايج شده، اين است كه با مختصر اطلاع از قرآن و حديث و تاريخ اسلام به خود حق مى‌دهند در مسائل فقهى و علمى فتوى دهند، در مسائل اعتقادى و تاريخى اظهارنظر كنند و گاهى نظرات دانشمندان بزرگ اسلامى گذشته يا معاصر را تخطئه نمايند كه اين انحرافى سخت ناپسندد و زيان‌آور است و بايد براى جلوگيرى از آن اقدام مؤثرى به عمل آيد. اين انحراف تا حدودى عكس العمل يك انحراف ديگر است كه برخى از متدينين و حتى برخى از گويندگان و نويسندگان دنى هرچه را در هر كتاب به نام حديث و روايت بيابند به عنوان حقايق اسلام، نقل و بر آن تكيه مى‌نمايند و هرچه مخالف آن بيابند بى‌تأمل تخطئه مى‌كنند بى‌آنكه درست تحقيق كنند يا اصولا صلاحيت تحقيق داشته باشند؛ اين‌گونه انحرافات به هر شكل و از هركس و در هر لباس و عنوان، باشد زيانبخش است.

همان‌گونه كه يك پزشك به طبابت‌هاى سطحى افراد پرادعا كه‌