ولايت، رهبري، روحانيت - حسيني بهشتي، سيد محمد - الصفحة ٣٩
دوستان بازگو مىكنم تا براى دوستانى كه در آن جلسات بودند يادآورى باشد و براى دوستانى كه نبودند عرضه اجمالى و فشرده مطلب. آيه اول مىگويد: «لا يتخذ المؤمنون الكافرين اولياء من دون المؤمنين»؛ مؤمنان، كافران را به جاى مؤمنان و در عوض مؤمنان، به عنوان اولياء و همصفان و همپيمانها و همپالكيهاى زندگى اجتماعى نگيرند. مؤمنان، كافران را به جاى مؤمنان به عنوان همپيمانان زندگى اجتماعى و كسانى كه با آنها سرنوشت مشترك سياسى و اجتماعى دارند مگيرند و در جهتگيرى سياسى و اجتماعى انها شريك و سهيم نشوند. و هركه اين كار را بكند رابطهاش با خدا بريده مىشود، مگر اينكه از آنها بيمى داشته باشيد و بيمناك باشيد؛ در اين صورت داشتن چنين پيوند سياسى با آنها اشكالى ندارد.
پيوند و همكارى مؤمنان با كافران
موضوع بحث، داشتن پيوند همكارى سياسى و اجتماعى مؤمن و كافر در شرايط عادى و در شرايط غيرعادى است. در شرايط عادى، پيوند سياسى مسلمان و غيرمسلمان، به شكلى كه آنها را از نظر سرنوشت سياسى به هم بپيوندد، ممنوع است. از ديد ايدئولوژى اسلام، مسلمان چه تنها باشد و چه گروه، بايد اصالت زندگى سياسى خود را رعايت كند. به اين جمله با تكتك كلماتش دقت كنيد. اصالت زندگى سياسى و اجتماعى مسلمان، مسألهاى مهم و اساسى براى هر مسلمان و هر گروه مسلمان از