ولايت، رهبري، روحانيت - حسيني بهشتي، سيد محمد - الصفحة ٢٨٨
شيطان بزرگ و ديگران سر راه ماست اجازه نمىدهيد و اجازه نمىدهند كه چنين كنيم، كوشش داريم آن را به حداقل لازم برسانيم، به طورى كه واقعا فقط در همان حد مراقبت امنيتى باشد نه در حد تشريفاتى. بر اين نكته سخت مراقبت داريم. به همين دليل من به برادرهاى پاسدار اجازه نمىدهم در ماشين را براى من باز كنند. خودم در را باز مىكنم.
حتى الامكان هم نمىگذارم آنها در ماشين را ببندند. بايد خودم ببندم.
لااقل مىگويم اين جزييات را مراقبت كنيم تا اين كار معنى مراقبتى و محافظتى داشته باشد. البته گاهى وقتها كه به مجالس مىآييم، برادرها مىريزند و به من اجازه در بستن نمىدهند. در اينجا ديگر كارى از دستم ساخته نيست. بنابراين، روحانيت مسئوليتپذيرى ما حالا كه به حكم وظيفه بخشى از مسئوليتهاى مربوط به اعمال ولايت ققيه را پذيرفته، بايد مثل گذشته و بهتر از گذشته و بيشتر از گذشته، خاكى، متواضع، فروتن، مهربان، دلسوز، مردمى، و با مردم باشد و به هيچ عنوان اجازه ندهد ذرهاى تشريفات حكوت وارد زندگى پاك و بىآلايش روحانيتى او شود.
[تكبير حضار] اين مىشود همان ولايت فقيه، كه چه از نظر مراقبت بر عدم انحراف از فتاوى و احكام و شناخت فقيهانه اسلام، و چه از نظر الگوى عملى بودن براى اسلام، كمك مؤثرى به برقرارى نظام اسلامى خواهد بود. اينكه ما مسأله ولايت فقيه را با همه جوانبش تا اين اندازه در جمهورى اسلامى داراى اهميت مىشماريم، به اين دليل است كه عرض شد و اميدوارم اين پايمردى شما برادران و خواهران با ايمان متعهد مجاهد